จีหรานแทบจะรั้งตัวเองไว้ไม่ไหวอีกต่อไป
ทันทีที่เขาเดินผ่านประตูทางเข้าห้องเก็บของ ประตูก็ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด และสีหน้าของจีหรานก็กลายเป็นคนอวดดีและอวดดี เหมือนกับพวกอันธพาลที่เขาเคยเจอ
“อะไรตอนนี้? ให้ตายเถอะ! ทำไมฉันต้องมาที่นี่อีกครั้งในขณะที่คนอื่น ๆ กำลังดื่มและเล่นโป๊กเกอร์? นี่เป็นครั้งที่สามในสัปดาห์นี้!”
คำพูดนั้นถูกพูดโดยอันธพาลที่ออกมาจากห้องๆหนึ่ง เขาควรจะเป็นเวรยามที่ทางเข้าห้องเก็บของ และเขาก็บ่นเกี่ยวกับเรื่องนี้
เมื่อเขาสังเกตเห็นใบหน้าที่ไม่คุ้นเคยของ Kieran เขาก็หันปืนมาที่เขา
“คุณเป็นใครกันแน่” เขาถาม.
“เฮ้ ฉันอยู่ข้างนาย! เดรย์แนะนำฉันให้รู้จักแก๊งนี้ ฉันยังได้รับการอนุมัติจาก Wurke!”
Kieran อธิบายโดยชูมือขึ้นในอากาศ
เมื่อจีหรานเอ่ยชื่อเชลยและหัวหน้ากลุ่ม อันธพาลก็ดูโล่งใจ อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังไม่วางปืนลง
“เดรย์? แล้วเขาอยู่ที่ไหนล่ะ” เขาถาม.
“โอ้. คุณไม่รู้เกี่ยวกับภารกิจของ Drey และ Wurke เหรอ” จีหรานถามเขาด้วยสีหน้างุนงง
“แน่นอน ฉันรู้เรื่องนี้! ทั้งคู่ออกตามหาผู้ชายและผู้หญิงที่ขวางหน้าเรา! ถ้าฉันไม่ต้องเฝ้าที่นี่ ฉันก็จะเข้าร่วมภารกิจด้วย!”
เขารู้สึกว่าจีหรานกำลังดูถูกเขา ดังนั้นเขาจึงแสดงความตั้งใจที่จะเข้าร่วมในภารกิจเกินจริง แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงลูกสมุนชั้นต่ำก็ตาม
“โอ้จริงเหรอ?” Kieran พูดอย่างสงสัย แบบไหนที่ทำให้อันธพาลเลิกสนใจ
อย่างไรก็ตาม ความสนใจของ