[ยังไม่ได้เกลาคำ+ตรวจคำผิด]
ค่ำคืนที่แสงจันทร์ทอประกายสายลมเย็น ๆ ที่พัดขึ้นมาจากทางชายหาดบวกกับเสียงดนตรี Acoustic ยิ่งสร้างบรรยากาศการดื่มของทั้งสี่คนให้ได้อรรถรสมากยิ่งขึ้น
“น้องรามทำยังไงถึงกับรู้จักไอ้ดีแลนได้ละเนี่ย เห็นอยู่ในชมรมตั้งนานแล้วไม่มีท่าทางว่าจะสนิทกับไอ้ดีแลนเลยนะ” ไมค์ยกน้ำสีอำพันขึ้นดื่มพร้อมกล่าวถามรามด้วยความใคร่รู้
“อืม…มันก็มีเหตุผลที่ทำให้ผมรู้จักพี่ดีแลนอยู่นะครับ แต่เรื่องนั้นผมขอเก็บเป็นความลับนะครับพี่ไมค์” รามกล่าวตอบ
“อืม….ไม่เป็นไร” ไมค์มองไปยังดีแลนที่นกแก้วดื่ทสายตาของดีแลนมองสื่อความหมายให้รู้กันกับไมค์เพียงสองคนเท่านั้น
ไมค์ที่รับรู้ถึงความหมายที่ดีแลนสื่อก็ยกยิ้มที่มุมปาก ‘อืม…เรื่องมันเป็นอย่างนี้นี่เอง ไม่คิดเลยว่าน้องรามก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันนะเนี่ย’ ไมค์คิดในใจพร้อมดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแต่เพียงแป๊ปเดียวมันก็กลับกลายเป็นสีน่ำตาลดังเดิม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวของไมค์นั้นเกิดขึ้นรวดเร็วมาก มันเร็วเสียจนรามไม่ทันได้สังเกตุเห็นเลยแม้แต่น้อย
“ว่าแต่ทำไมพี่ไมค์ถึงมาเปิดร้านนั่งชิวที่นี่ละครับ” การินที่พึ่งยกดื่มไปกล่าวถามไมค์