“กระทืบมันให้ตายซะ!” ชายหนุ่มกล่าวสั่งด้วยน้ำเสียงที่อำมหิตแต่ยังไม่ทันได้กล่าวไปมากกว่านั้นก็มีเสียงที่ทรงอำนาจดังลงมาจากขั้นสองพร้อมกับร่างของชายหนุ่มที่มีตาสีเหลืออำพันหน้าดึงดูดปรากฏตัวขึ้น
“ใครมามีเรื่องที่ร้านของกู!!” ไมค์กวาดตามองดูกลุ่มคนที่มีทั้งชายและหญิงก่อนที่สายตาจะไปสบกับคนที่คาดว่าเป็นต้นเหตุ ไมค์ยิ้มเหี้ยมก่อนจะกล่าวบางอย่าง
“ไม่นึกว่าจะมีลูกหมาที่ยังแบเงินขอพ่อแม่มากินที่ร้านของกูด้วย หึ!” ไมค์กอดอกพูดพร้อมสำรวจชายที่ยืนโอบเอวผู้หญิงอยู่ กลิ่นคาวโลกีที่ออกจากตัวหญิงสาวนั้นยิ่งทำให้ไมค์สะอิดสะเอียนเป็นอย่างมาก
“หิน พาเด็กนั่นไปรักษาซะ ส่วนทางนี้กูจัดการเอง” ไมค์สั่งผู้จัดการร้าน
“ครับนายท่าน” หินโค้งหัวตอบรับคำของไมค์ก่อนจะพาพนักงานที่นอนสลบอยู่จากไป เมื่อเห็นไมค์พาคนของเขาจากไปแล้วจึงหันไปกล่าวกับนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ โดยส่วนใหญ่ตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไมค์จึงลดค่าเครื่องดื่มและกับแกล้มทั้งหมด 50% แน่นอนว่าสร้างความพอใจให้ลูกค้าที่มาบริการเป็นอย่างมาก
