“น่าพี่ดีแลน ไม่เป็นอะไรหรอกเห็นผมเป็นนักเวทย์แล้วคิดว่าร่างกายผมจะปวกเปียกหรือไงครับ” รามกล่าวกับดีแลนออกไปด้วยน้ำเสียวติดตลกนิด ๆ
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ก็จริง”ดีแลนหัวเราะออกมาอย่างถูกใจ การสนทนาของทั้งสองคนนั้นไม่มีใครได้ยินแม้แต่คนเดียวเพราะตอนนี้สายตากำลังโฟกัสไปที่การแข่งขันที่อยู่ในสนามเพราะตอนนี้คือเป็นการดวลกันระหว่าง S ของทั้งสองสี
“ไม่คิดว่ารุ่นพี่จะเปลี่ยนตัวมาแทนนะครับ” การินกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“หึหึ มั้นใจในฝีมือตัวเองก็ดีนะแต่ว่า…” ราวกับลมผ่านหน้าการินพร้อมกับลูกบาสที่อยู่ในมือของการินหายไปอยู่ในมือของอีกคน
ซวบ! ปรี๊ด! ป้ายสกอร์บอร์ดเปลี่ยนจาก 23-18 เป็น 23-20 “อย่าเหม่อเวลาแข่งซิ”
“….” การินยกมือของตัวเองขึ้นก็พบว่ามันกำลังสั่นอยู่ ไม่ใช้เพราะกลัวแต่ทว่ามันคือการสั่นสู้! “ขอบคุณที่สอนครับพี่ไมค์”
