“งั้นรับส่งก่อนแล้วกัน” รามกล่าวเพียงเท่านั้นก่อนจะเดินไปหยิบลูกบาสก่อนจะมาซ้อมรับส่งโดยรามเป็นฝ่ายเริ่มโยนก่อน
“ไอ้รามพอเถอะไปฝึกเลี้ยงลูกต่อดีกว่าว่ะ เห้ย! ระวัง!” การินตะโกนออดมาด้วยความตกใจเพราะมีลูกบาสลองมาทางรามอย่างแรง
หมับ! รามหันไปรับลูกบาสลูกนั้นได้อย่างง่ายดายสร้างความตกใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะวุฒิที่จงใจโยนลูกบาสใส่ราม “ของพี่ครับ” รามโยนลูกบาสให้กับวุฒิพร้อมยิ้มให้
“อะ เออ ขอบใจ” วุฒิรับบูกบาสคืนพร้อมกับอาการมือชาเพราะรามโยกลูกบาสกลับไปแรงพอสมควร
‘พอรู้และว่าใครที่ปล่อยจิตมุ่งร้าย’ รามปลายตามองรุ่นพี่ที่ปาบอลใส่เขา รามจำหน้าตารุ่นพี่คนนี้ได้อย่างชัดเจนเพราะมันคือคนที่ออกจากห้องน้ำพร้อมกับน้ำตาลอดีตแฟนของราม
“ไอ้รามไม่เป็นอะไรนะเว้ย” การินกล่าวถามด้วยความเป็นห่วงจะไม่ห่วงเลยถ้ามือที่รับบาสลูกนั้นไม่ใช้ข้างเดียวกับที่รามเคยบาดเจ็บ
“โอ้ สปม สบายมาก” รามกล่าวออกไปก่อนจะพากับไปซ้อมการเลี้ยงลูกต่อ
‘ไอ้วุฒิมึงเล่นผิดคนแล้ว ช่างเถอะเรื่องของมัน’ ดีแลนที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดคิดในใจแน่นอนว่าวุฒินั้นหาเรื่องใส่ตัวชัด ๆ ก่อนจะหันไปพูดคุยกับเพื่อนตามปกติ
