“เออ นอนไปเถอะถ้ามีอะไรเดี๋ยวกูเรียกเอง”การินตอบแค่รามก่อนจะก้มกน้าเล่นโทรศัพท์ต่อ
รสบัสของนักกีฬาได้ฤกษ์ออกเดินทางในเวลา 7.00 น. โดยค่ายที่จะไปพักเก็บตัวฝึกซ้อมนั้นอยู่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ใช้ซึ่งระยะทางแน่นอนสามารถหลับได้อย่างเต็มอิ่ม ส่วนคนอื่น ๆ ในรถนั้นบางส่วนก็หลับบางส่วนก่อนร้องเพลงกันอย่างสนุกสนานแต่ผ่านไปได้ราว 1 ชั่วโมงภายในรถก็เกิดความเงียบขึ้นเนื่องจากทุนคนในตอนนี้ต่างหลับกันหมดแม้กระทั่งการินเองด้วย
ผ่านไปสามชั่วโมงในที่สุดก็มาถึงจุดหมายโรงแรมลีลาวดีซึ่งเป็นสถานที่เก็บตัวในครั้งนี้ “การินตื่นโว้ยถึงแล้ว” รามเรียกการินที่หลับคาหูฟัง
“อืม…ถึงแล้วหรอวะ” การินงอแงตื่นขึ้นมาก่อนจะมองออกไปด้านนอกหน้าต่างรถ
“เอ้า ตื่น ๆ ถึงแล้ว” โค้ชอนันต์ตะโกนเสียงดังปลุกคนที่นอนอยู่ซึ่งก็ยังมีอยู่หลายคนแต่พอได้ยินเสียงของโค้ชอนันต์ต่างก็ดีดตัวตื่นกันอย่างรวดเร็ว
หลังจากที่ทุกคนลงจากรถเรียบร้อยแล้วก็มีชายคนหนึ่งเดินออกมาต้อนรับ”โรงแรมลีลาวดียินดีต้อนรับครับผมธนาธิปครับ”โค้ชอนันต์เข้าไปพูดคุยนิดหน่อยก่อนจะมาประกาศบางเรื่อง
