ได้แก่ ห้ามเข่นฆ่ากันเอง ห้ามแพร่งพรายข้อมูลของอีกฝ่าย และอื่นๆ ซึ่งก็ไม่ได้เป็นข้อผูกมัดที่หนักหนาเกินไปนัก
ทว่าชื่อที่อยู่บนนั้น นอกจากจี้ชางไห่แล้ว ยังมีชื่อของคนอีกสองคนอยู่ด้วย
นั่นคือ ซูชิวเยว่และต้วนเฉิน
บังเอิญเหลือเกินที่กู้หย่วนคุ้นเคยกับชื่อของทั้งสองคนนี้เป็นอย่างดี หนำซ้ำคนหลัง เขายังเคยพบหน้าค่าตามาแล้วครั้งหนึ่งด้วยซ้ำ
เมื่อกู้หย่วนแน่ใจว่าบนนั้นไม่มีกับดักใดซ่อนอยู่ เขาจึงใช้เล็บกรีดผิวหนังอย่างไม่ลังเล แล้วใช้เลือดของตนเองเขียนชื่อลงไป
จากนั้น กู้หย่วนก็สัมผัสได้ถึงความเชื่อมโยงอันละเอียดอ่อนบางอย่าง ระหว่างตนเองกับสัตย์สาบานโลหิตมารจิตฉบับนี้
ในความเลือนรางเขารู้สึกได้ว่า หากเขาไม่ละเมิดข้อตกลงบนนั้นก็แล้วไปเถอะ แต่หากละเมิดเมื่อใด ย่อมต้องเกิดเรื่องน่าสะพรึงกลัวขึ้นอย่างแน่นอน
“ดีมาก สหายเต๋าช่างเด็ดขาดยิ่งนัก!”
เมื่อเห็นเช่นนั้น จี้ชางไห่ก็ปรบมือหัวเราะร่วน
“ดูจากชื่อบนสัตย์สาบานโลหิตมารจิตนี้แล้ว สหายจี้คงไม่ได้ชวนข้าแค่คนเดียวสินะ”
