“เอาละเครื่องปรุงครบแล้วต่อไปก็พวกแป้งนะครับพี่คม” รามพูดคุยกับคมสันเล็กน้อยก่อนจะเดินไปยังโซนแป้งอเนกประสงค์รามเลือกแป้งที่ใช้ทำขนมอย่างเค้ก พาย ทาร์ตมามาพอสมควร รวมถึงอื่น ๆ ที่จำเป็นต่อการทพขนมหวานด้วย
“ไปคิดเงินกันเถอะครับแล้วพี่เอาไว้ที่รถก่อนนะครับ” รามกล่าวออกไปน้ำเสียงที่คลุ้มคิดเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจชำระเงินทันที
รามเดินไปต่อแถวเพื่อเข้าคิวชำระของ “ลูกค้าท่านต่อไปเชิญเลยคะ” ไม่นานก็ถึงคิวของรามในการชำระเงิน รามที่กำลังก้าวเดินเข้าไปวางของแต่ทว่ากลับมีหญิงคนหนึ่งซึ่งคาดว่าอายุมากแล้วมาวางของตัดหน้าราม
“คิดให้ฉันก่อนค่ะ” มนุษย์ป้ากล่าวกับพนักงานออกไปด้วยน้ำเสียงที่หยิ่ง ๆ
“ขออภัยคุณลูกค้านะคะ รบกวนช่วยต่อคิวด้วยค่ะ” พนักงานสาวกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่สุภาพ
“ทำไม! คิดของฉันก่อนหรือคิดของเด็กนี้ก่อนก็เหมือนกัน! คิดเงินให้ฉันเดี๋ยวนี้!ฉันรีบ” มนุษย์ป้ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เริ่มมีโทสะ
พนักงานสาวส่งสายตาขอโทษมาทางรามซึ่งรามรู้ความหมายจึงพยักหน้าไป พนักงานก็ทำการคิดเงินให้กับมนุษย์ป้าคนนั้นทันที ทั้งหมดสองรายการ 1,530 บาทคะ”