“อ้าวป้าพูดแบบนี้ก็ไม่ถูกก็ป้าเองนั่นแหละที่แซงคิวผม ผมยืนรอตั้งนานพร้อมจะเอาของวางแล้วแต่ป้าก็เอาของมาวางแทรกของผม แล้วคราวนี้ยังมาด่าผมอีก นี่ป้าดื่มนมบ้างหรือไปนั่งสมาธิดูนะเพื่อจะมีสติมากขึ้น” รามกล่าวออกไปด้วยความเจ็บแสบจนมนุษย์ป้าเริ่มหน้าชา
“ชิ! เอาไปแล้วทอนเงินมาด้วย!” มนุษย์ป้าเริ่มรู้สึกถึงสายตามากมายที่มองมาที่เธอ ในตอนนี้เธอรู้อายและโกรธเป็นอย่างมากเธอยื่นเงินให้พนักงานไป พนักงานสาวคิดเงินพร้อมใส่นำสินค้าใส่ถุงให้มนุษย์ป้าพร้อมทอนเงินให้ หลังจากได้ของแล้วมนุษย์ป้าก็เดินจากไปด้วยความไม่พอใจสุด ๆ
“เห้อ~ ต้องขออภัยคุณลูกค้าด้วยนะครับที่ทำให้เดือดร้อน” ผู้จัดการกล่าวขอโทษรามออกมาพร้อมช่วยคมสันหยิบสินค้าวางไว้ที่แท่นเลื่อนเพื่อคิดเงิน
“ไม่เป็นไรครับผมเองก็รู้สึกรำคาญเหมือนกัน” รามกล่าวตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกสนุกเล็กน้อย ผู้จัดการช่วยยกของเสร็จเขาก็ขอตัวไปดูแลในโซนอื่น ๆ ต่อทันที
“ไม่ทราบว่าคุณลูกค้ามีบัตรสมาชิกรึปล่าวคะ” หลังจากแสกนสินค้าทั้งหมดแล้วพนักงานสาวก็กล่าวถามรามด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร
