“พี่คมสัน ไปธนาคารกันเถอะครับพอดีผมต้องไปขึ้นเช็คน่ะ” รามที่เดินออกมาเห็นคมสันนั่งหลับตาอยู่ก็กล่าวความต้องการของตัวเองออกไป
คมสันลืมตาขึ้นก่อนจะลุกเพื่อคุยกับราม “รับทราบครับนายน้อย แต่ว่าพอดีต้องรอรถอีกพักหนึ่งนะครับ”
“อืม…งั้นไปหาอะไรกินกันก่อนดีกว่าครับพี่ นี่ก็ใกล้เที่ยงแล้วด้วย”
“ก็ได้ครับนายน้อย” รามและคมสันเดินออกไปไม่ไกลจากหน้าโรงเรียนเท่าไหร่ก็เจอกับร้านอาหารตามสั่งซึ่งเป็นร้านประจำของเขา
“อ่าวหนูรามวันนี้เลิกเร็วงั้นหรอ” ป้านีเจ้าของร้านกล่าวถามรามด้วยความสงสัย
“อ๋อ พอดีมีเรื่องนิดหน่อยครับป้านี วันนี้มีเมนูพิเศษอะไรบ้างรึปล่าวครับ” รามกล่าวกับป้านีด้วยควาสนิทสนม
“อืม วันนี้มีหมูกรอบจ่ะ ว่าแต่หนูรามต้องการอะไรเป็นพิเศษมั้ยเดี๋ยวป้าแถมให้ หุหุ”
“ว๊าว! งั้นขอกระเพราหมูกรอบแล้วก็ไข่ดาวไม่สุกครับป้านี แล้วพี่คมจะเอาอะไรครับ” รามสั่งอาหารของเขาก่อนจะหันไปถามคมสัน
“เอาแบบนายน้อยก็ได้ครับ” คมสันกล่าวตอบรามไป
“ครับ งั้นป้านีขอกระเพราหมูกรอบไข่ดาวไม่สุกสองจานครับ ส่วนน้ำขอเป็นน้ำปล่าวครับป้า” รามสั่งอาหารเสร็จก็พาคมสันไปนั่งที่โต๊ะประจำของเขา
