“ถ้ามึงออกกูออกด้วยไอ้ราม” การินเดินมาจากที่ไหนก็ไม่รู้เข้ามากอดคอรามทันที พร้อมกับกล่าวเสริม “แต่ว่านะรู้สึกบริษัทสามีของอาจารย์ทำธุระกิจเกี่ยวกับพวกชิ้นส่วนยุทธโธปกรณ์ทางการทหารนี่นะ สงสัยต้องบอกพ่อของผมให้ยกเลิกการสั่งซื้อทั้งหมดจากบริษัทของสามีอาจารย์เสียแล้ว” ว่าแล้วการกินไม่รอช้ากดโทรศัพท์หาพ่อเขาทันที
“หึ! คิดหรอว่าผู้ใหญ่จะฟังความคิดเด็ก ๆ แบบเธออย่าทำให้ขำหน่อยเร้ย” อาจารย์สุเทพกล่าวด้วยน้ำเสียงเยอะเย้ย
“อ๋อ จะว่าไปนั่นเป็นบริษัทคู่ค้ารายใหญ่ของพ่อใช่มั้ย” อดิเรกที่ได้ยินการพูดของการินพร้อมกับได้ยินคำพูดของอาจารย์สุเทพแล้วก็เริ่มหมั่นไส้ขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
“ใช่ว่าแต่ถามทำไม” อดิศรกล่าวถามด้วยน้ำเสียงที่สงสัยจนอดิเรกต้องเข้าไปกระซิบบางอย่างกับพ่อของเขา
