“อ๋อ มีเกือบ 600 ใบได้แถมไปเอาเพิ่มได้เรื่อยด้วยครับ” รามกล่าวออกไปตามตรงแต่ตอนนี้ทั้งอดิเรกและดีแลนดูเหมือนวิญญาณหลุดลอยไปแล้วเรียบร้อย
“น้อยราม!! พี่ขอมันซักห้าใบได้มั้ย!” อดิเรกที่ได้สติก่อนเป็นคนแรกกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง
“ไอ้อดิเรกอย่าบอกนะว่ามึง”ดีแลนกล่าวด้วยเสียงเข้ม
“เรื่องของกูตอนนี้กูมีความหวังแล้วกูจะไม่ยอมให้มันหลุดไปแน่!” อดิเรกกล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจังไม่แพ้กัน
“เดี๋ยวก่อนพี่อดิเรกจะเอาไปทำอะไรครับ” รามกล่าวถามด้วยความสงสัย
“เรื่องนี้พ่อของพี่พึ่งเสียเมื่อคืนวานจากพวกนักล่าปีศาจ! ทั้ง ๆ ที่พวกเราอยู่กันอย่างสงบสุขและไม่เคยทำร้ายพวกมนุษย์แท้ ๆ แถมพี่ชายของพี่ตอนนี้ก็หลับไหลไม่ได้สติเหมือนกัน!” อดิเรกกัดฟันก่าวด้วยน้ำเสียงที่โกรธแค้นดวงตาสีแดงฉานของอดิเรกปรากฎถึงไฟโทสะ