“งั้นพี่ขอตัวเหมือนกัน เอ็งก็อย่าลืมละวันศุกร์มีซ้อมนะโว้ยไปละ” ดีแลนถือกล่อนเนื้อพร้อมกับหางที่ส่ายไปมาอย่างมีความสุขก่อนที่ทั้งหูและหางจะหายไปกลายเป็นร่างมนุษย์หุ่นกระชากใจสาวแท้สาวเทียมเดินลงอาคารไปด้วยอารมณ์ที่ดี
“อืม…เหมือนลืมอะไรแหะ คงไม่มั้ง?” ว่าแล้วรามก็เดินจากไปอีกคนโดยที่เขาเองก็คิดไม่ออกว่าลืมอะไร
ส่วนอาณาเขตนั้นก็ยังคงกางไว้อยู่เพราะเป็นอดิเรกที่ยังไม่ได้ยกเลิกนั่นเองที่สำคัญคือเขาเอาไว้ขังเครื่องสังเวยคนหนึ่งที่เขาต้องการย่ำยีอีกฝ่ายในคืนนี้
=====
**ต่อเรือกันรึยังครับ หึหึ ยังไม่ได้ตรวจคำผิดและเกลาคำเด้อ
