กู้หย่วนนิ่งเงียบไร้วาจา ทว่าในใจกลับลอบทอดถอนใจว่านักพรตมังกรชาดผู้นั้นช่างรู้จักเล่นสนุกเสียจริง ถึงกับสร้างเรื่องพรรค์นี้ขึ้นมาได้
แต่เมื่อนึกถึงข้อมูลต่างๆ เกี่ยวกับนักพรตมังกรชาดที่เทพธิดาดอกท้อ ฉินหงซิ่ว เคยแพร่งพรายออกมาก่อนหน้านี้ ล้วนแฝงไปด้วยความหน้าบางรักศักดิ์ศรีและใจแคบ
การที่นักพรตมังกรชาดสามารถทำเรื่องเช่นนี้ได้ ก็ไม่ถือว่าแปลกอันใด
ชัดเจนว่า นักพรตมังกรชาดผู้นี้จงใจวางแผนการเอาไว้ หากทำตามการจัดเตรียมของเขาอย่างว่านอนสอนง่าย เพื่อเข้าไปค้นหาวาสนาในตำหนักเซียนก็แล้วไปเถอะ แต่หากคิดจะก่อกวนล่ะก็ ต่อให้ไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัสแน่
กู้หย่วนมองชายหนุ่มชุดม่วงตรงหน้า เปลี่ยนเรื่องสนทนาว่า
“ข้าดูจากบุคลิกสง่างามของสหายเต๋าแล้ว คงไม่ใช่คนธรรมดาสามัญเป็นแน่ เหตุใดสหายเต๋าจึงไม่ไปค้นหาวาสนาที่ตำหนักเซียนมังกรชาดเล่า?”
ต้องยอมรับว่า ยอดคนหนุ่มสาวในโลกหล้านี้ช่างมีมากมายเสียจริง
ชายหนุ่มชุดม่วงตรงหน้านี้ ก็น่าจะเป็นหนึ่งในนั้น
กู้หย่วนเองก็เคยพบเห็นอัจฉริยะในการบำเพ็ญเพียรในหมู่คนรุ่นใหม่มาไม่น้อย
ไม่ว่าจะเป็นหลี่ฉางเซิง ฉู่เหอ มู่หรงอู๋ซวง ลู่คุน หรือต้วนเฉิน เป็นต้น
