“ยังไม่ทราบฉายาเต๋าของสหายเต๋าเลย?”
กู้หย่วนย่อมไม่มีทางเชื่อคำถ่อมตนของอีกฝ่าย เขาประสานมือคารวะเอ่ยถาม
ชายหนุ่มชุดม่วงละสายตากลับมา หันมามองพร้อมรอยยิ้มเจิดจ้า
“สหายเต๋าเกรงใจไปแล้ว ข้าน้อยมีนามว่าจี้ชางไห่!”
จี้ชางไห่?
บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถีมารของนิกายหยวนหมิง ผู้ครอบครองหัวใจหลิงหลงเจ็ดทวาร จี้ชางไห่งั้นรึ?!
รูม่านตาของกู้หย่วนหดเกร็งลง เผยให้เห็นความตระหนกอย่างชัดเจน อดไม่ได้ที่จะมองประเมินอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า
“ที่แท้ท่านก็คือจี้ชางไห่?”
สำหรับชื่อจี้ชางไห่นี้ กู้หย่วนไม่รู้สึกคุ้นหูเลยแม้แต่น้อย
ครั้งแรกที่เขาได้ยินชื่อนี้ ก็เมื่อครึ่งปีก่อน จากปากของเปาต้าถง
คนผู้นั้นกล่าวว่า เสิ่นอวี้หมิงผู้ครอบครองสายเลือดมังกรแท้จริง หวังจู๋ศิษย์ของเซียนกระดูกวานรขาว ซูชิวเยว่ผู้ครอบครองกายาแก้วหลิวหลีบริสุทธิ์ และจี้ชางไห่ บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถีมารของนิกายหยวนหมิงผู้ครอบครองหัวใจหลิงหลงเจ็ดทวาร ล้วนเป็นบุคคลยอดเยี่ยมที่ไม่ด้อยไปกว่าหลี่ฉางเซิงเลยแม้แต่น้อย
และยังเป็นยอดคนในหมู่คนรุ่นใหม่ของวงการบำเพ็ญเพียรทั่วทั้งแดนใต้อีกด้วย!
