“”เห้อ~”” ทั้งรามและพนักงานต้อนรับที่ดูแลรามถอนหายใจออกมาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย รามหันไปมองสาวหูกระต่ายที่ใช้เวทย์รักษาแผลที่หน้าผากอยู่
“เอ่อ…ไม่ห้ามจะดีหรอครับ” รามเอ่ยถามออกไปด้วยรอยยิ้มแหยะ ๆ
“เดี๋ยวก็หยุดกันเองละคะ เป็นเรื่องปกติของที่นี่คุณจะเข้าร่วมวงด้วยก็ได้นะคะ อัก!” ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบก็โดนลูกหลงไปอีกรอบ รามเหมือนเห็นวิญญาณลอยออกจากร่างของสาวหูกระต่ายนั้นจึงตะโกนออกไป “กลับมาก๊อนนน!!”
“บ๊ายบาย~ แอ้ก!” ยังไม่ทีที่วิญญาณจะได้ลอยไปไหนก็โดยของอัดเข้าอย่างจังจนกลับเข้าร่างของเธอไป
“วุ่นวายดีเนอะว่ามั้ยเด็กใหม่” เสียงดังขึ้นข้าง ๆ รามทำให้รามหันกลับไปมอง เมื่อมองไปตาเสียงก็พบกับชายที่เหน็บดาบยักษ์ไว้ด้านหลังกำลังยิ้มให้รามอยู่ ถัดไปก็มีหญิงสาวที่ดูเป็นผู้สูงศักดิ์กำลังนั่งดื่มชาอย่างสบายอารมณ์พร้อมกับบาเรียกันสิ่งของต่าง ๆ
“ฉันชื่อไพร์คยินดีที่ได้รู้จักเด็กใหม่ อัก! ไอ้พวกบ้าอยากตายกันนักใช่ไหมได้!” ไพร์คแนะนำตัวไม่ทันไรโดยเก้าอี้อัดกระแทกหน้าไปติดกำแพงก่อนจะลุกขึ้นมาพร้อมกับร่วมวงการทะเลาะด้วยอีกคน
