“เหล่าวิญญาณที่น่่าสงสาร จงปล่อยวางเสียเถิด ปลดบ่วงที่ติดอยู่กับพวกเจ้าพร้อมกลับคือสู่กระแสธารา มหาเวทย์สู่นิราศ” สิ้นเสียงของรามพื้นที่ทั้งหมดก็กลายเป็นแสงสีทองพร้อมกับดวงไฟหลากหลายสีขาวก่อนจะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าไป ‘ขอบคุณ’ รามได้ยินเสียงขอบคุณผ่านมาทางสายลมเบา ๆ ก่อนที่วิญญาณดวงสุดท้ายจะจากไป รามอดไม่ได้ที่จะเผลอยิ้มออกมาเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองอาราสที่ตอนนี้น้ำตาของเขาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว
อาราสเช็ดน้ำตาก่อนจะลุกขึ้นและมานั่งชันเข่าต่อหน้ารามก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ขอบคุณและตื้นตัน “ข้าขอขอบคุณท่านที่ช่วยปลดปล่อยสหายร่วมรบของข้า ขอบคุณจริง ๆ ”
“เอ่อ…ครับแต่น่าเสียดายมีคนใช้เวทย์เทเลพอร์ตหนีไปได้ เห้อ~ หมดเรื่องแล้วผมขอตัวนะครับ” ว่าแล้วรามก็รีบหนีไปทันทีเพราะเขายังไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับการแย่งชิงอำนาจของโลกใบนี้
