‘หึ! ช่างกล่าวหาข้ออ้างเสียจริงนะ เอาเถอะจะทำอะไรก็เรื่องของเจ้าเพียงแต่อย่าลืมหากเจ้าตายพวกข้าก็ต้องตายด้วยจงอย่าลืมข้อนี้ซะละ’ เรนกล่าวจบก็ตัดการเชื่อมต่อไปทันทีส่วนรามก็เผยรอยยิ้มเล็ก ๆ ออกมา เขารู้ว่าเรนนั้นไม่ได้พูดแดกดันอะไรเขาหรอกเพียงแต่เป็นห่วงก็เท่านั้น ถึงคำพูดจะดูเห็นแก่ตัวก็ตามแต่มันก็ยังแฝงไปด้วยความเป็นห่วงรามอยู่ตลอดเวลา
รามเลิกสนใจคำพูดของเรน เขาเร่งเดินทางออกจากหุบเขาอารากอนอย่างรวดเร็วและในที่สุดตัวของเขาก็ถึงทางออก ‘อ่าห์ลืมไปเรายังไม่ได้ใส่ชุดเลยนี่หว่า’ รามเบรกตัวเองก่อนจะออกจากหุบเขา เขาเรียกชุดที่น่าจะกลมกลืนกับโลกภายนอกมาสวมใส่ก่อนจะมุ่งหน้าออกจากหุบเขาต่อไปโดยใช้การเดินเท้าเอาพร้อมกับที่ตัวของเขาทำการปกปิดพลังเอาไว้ด้วยเพื่อกันปัญหาที่จะตามมา
เมื่อรามเดินออกจากหุบเขาก็พบกับชายหญิงจำนวนมากที่กล่าวพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน บ้างก็ตั้งร้านค้าขอขายของที่เขาฟาได้ภายในหุบเขา บ้างก็เตรียมเข้าหุบเขาอารากอน บ้างก็เตรียมตัวกลับเมืองร ามมองภาพด้วยแววตาที่วิบวับเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบกับบุคคลของโลกนี้
