โกดังขนาดใหญ่เงียบงันลงอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงหยดเลือดที่กระทบพื้นคอนกรีตเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
กลิ่นคาวเหล็กปะปนกับกลิ่นไหม้จากเปลวเพลิงก่อนหน้าอบอวลอยู่ในอากาศ ร่างของหัวหน้าแก๊งอาชญากรและบรรดาลูกสมุนของมันนอนเกลื่อนกลาด บางร่างยังคงมีรากไม้สีม่วงเสียบทะลุค้างอยู่ ราวกับหลักฐานแห่งคำพิพากษาที่ไม่อาจลบเลือน
หวงเยี่ยยืนนิ่งกลางภาพอันโหดร้าย ใบหน้าภายใต้หน้ากากสีแดงไร้อารมณ์
สายตาเขากวาดมองศพเหล่านั้นอย่างเย็นชา เป็นความสงบหลังจากการลงมืออย่างเด็ดขาด
ลมหายใจยาวถูกพ่นออกมาอย่างช้าๆ
ภายในความเงียบงันนั้น เสียงของเขาได้ดังขึ้นภายในจิตใจ
“ตลอดห้าวันมานี้ข้าออกล่าพวกมันไปอยู่ไม่น้อย แต้มวิญญาณเพียงพอสำหรับการพัฒนาร่างกายและจิตวิญญาณแล้วใช่ไหม?”
“งั้นใช้แต้มวิญญาณเลื่อนระดับพลังวิญญาณกับร่างกายเลยแล้วกันระบบ”
เสียงตอบรับดังขึ้นในห้วงสติของเขาอย่างชัดเจน
【รับทราบค่ะโฮสต์】
【เริ่มต้นการพัฒนา】
ทันใดนั้น พลังอำนาจลึกลับก็โหมกระหน่ำออกมาจากส่วนลึกของร่างกาย คล้ายคลื่นพายุที่ปะทุจากแกนกลาง
กระแสพลังวิญญาณจากระบบไหลเวียนไปทั่วทุกอณู ทุกเส้นเอ็น ทุกหยาดเลือด