ท่ามกลางเสียงกรีดร้องแห่งความสิ้นหวังและน้ำตาที่ไหลอาบแก้มของหญิงสาววัยกลางคน
ร่างของนางกำลังถูกกดตรึงไว้กับผนังอิฐเก่า มือหยาบกร้านของชายวัยกลางคนบีบจับแน่นราวกับต้องการบดขยี้ให้แตกสลาย แววตาของมันเต็มไปด้วยความหื่นกระหายอันต่ำช้า และไม่ได้หลงเหลือเศษเสี้ยวของความละอายเลยซักนิด
“หุบปากซะนังสารเลว!”
เมื่อเสียงร้องไห้ของนางยังคงดังไม่หยุด มันเกิดความหงุดหงิดจนทนไม่ไหว จึงยกกำปั้นขึ้นแล้วต่อยเข้าใส่ท้องของนางด้วยพละกำลัง แรงกระแทกอันรุนแรงได้ทำให้ร่างของหญิงสาวต้องงอตัวโกร่งลงทันที ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย
นัยน์ตาเบิกโพรง น้ำตาไหลทะลักออกมาอย่างควบคุมมิได้ ลมหายใจขาดช่วง คล้ายถูกบีบคอจนแทบสิ้นเสียง
“หะ.. หยุด.. ”
ทว่าแทนที่จะเกิดความเมตตา ชายวัยกลางคนกลับแสยะยิ้มอย่างน่าสะอิดสะเอียน
มุมปากกระตุกขึ้นเผยให้เห็นฟันเหลืองหม่น มือของมันเริ่มปลดเข็มขัดอย่างไม่รีบร้อน
“คิกคิก มาม๊ะคนสวย มาให้พี่ชายคนนี้ริมลองหน่อย แถมเจ้าก็เองก็ได้หรรษาขึ้นด้วย!”
คำพูดสกปรกหลุดออกมาอย่างไม่ละอาย มันก้มหน้าลงใกล้ใบหน้าที่ซีดเผือดของเหยื่อ ดวงตาฉายความตัฒหาโดยไร้ซึ่งมนุษยธรรม
