ส่วนใหญ่เป็นโอสถแก่นหยก ตามมาด้วยโอสถเสริมปราณ และกระทั่งยังมีโอสถหล่อเลี้ยงวิญญาณอีกหนึ่งขวด
ซือหม่าเหยียนเปิดจุกขวดออกทีละขวด สูดดมกลิ่น และพินิจพิจารณาสีสันของโอสถ สีหน้าของเขาก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปอย่างน่าดูชม
มีทั้งความประหลาดใจ ทึ่ง และตื่นตะลึง!
นั่นก็เพราะเขาพบว่า โอสถเหล่านี้ทุกเม็ดล้วนกลมกลึงเต่งตึง กลิ่นหอมบริสุทธิ์ ล้วนเป็นโอสถคุณภาพชั้นยอดทั้งสิ้น
หากเป็นนักปรุงโอสถคนอื่นปรุงได้ เขาย่อมไม่ประหลาดใจ แต่กู้หย่วนเพิ่งจะเรียนมาได้นานแค่ไหนกันเชียว?
หากจะว่ากันตามตรง กู้หย่วนไม่เคยแม้แต่จะเฝ้าเตาไฟ ไม่เคยสกัดยาทิพย์ ไม่เคยเห็นคนอื่นปรุงโอสถ และยิ่งไม่เคยได้รับการชี้แนะจากใครเลย เขาเพียงแค่อ่านตำราวิถีโอสถมาบ้างเท่านั้น
เมื่อไม่กี่วันก่อน เขายังนับว่าเป็นลูกมือฝึกหัดไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
จนกระทั่งซือหม่าเหยียนมอบเคล็ดวิชาจินตานให้ กู้หย่วนถึงจะได้เริ่มศึกษาวิชาการปรุงโอสถอย่างเป็นกิจจะลักษณะ
ทว่าเพียงแค่ไม่กี่วัน เขากลับสามารถปรุงโอสถระดับนี้ออกมาได้ นี่มันแทบจะพลิกความเชื่อและมุมมองที่เขามีต่อวิถีโอสถไปจนหมดสิ้น
“โอสถพวกนี้ เจ้าเป็นคนปรุงเองทั้งหมดเลยรึ?”
