หวงเยี่ยลืมตาขึ้นอีกครั้ง ความรู้สึกที่ได้ไม่ใช่เพียงแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย หากเป็นการก้าวข้ามขีดจำกัดเดิมอย่างชัดเจน
ตอนนี้เขามีพลังในการจัดการกับเหล่าสัตว์อสูรมังกรได้ง่ายดายมากยิ่งขึ้นไปอีกขั้น
อสูรที่เคยต้องใช้สามกระบวนท่า บัดนี้เพียงหนึ่งแทงก็เพียงพอ อสูรที่เคยต้องหลบเลี่ยงสองครั้ง บัดนี้สามารถปะทะตรงหน้าได้โดยไม่หวั่นเกรง ชายหนุ่มกระชับหอกในมือ พลางพึมพำเสียงต่ำ
“ยอดเยี่ยมชะมัด!”
ขณะเดียวกัน อีกฟากหนึ่งของซากปรักหักพัง เทพธิดาเหยินเฟยยืนตระหง่านท่ามกลางทะเลเพลิงสีดำทมิฬ เปลวไฟของนางเป็นอาณาเขตเพลิงนรกที่แผ่กระจายออกไปหลายสิบเมตรโดยรอบ ทุกสิ่งที่ก้าวล้ำเข้าสู่ขอบเขตนั้นจะถูกเผาผลาญในชั่วลมหายใจ
สัตว์อสูรมังกรขนาดใหญ่คำรามลั่นก่อนกระโจนเข้าหา ทว่าทันทีที่มันก้าวเข้าสู่เขตแดนเพลิง ร่างทั้งร่างก็ถูกเผาไหม้จากภายใน เสียงร้องแหลมสูงดังขึ้นเพียงครู่เดียว ก่อนจะเหลือเพียงซากไหม้เกรียมล้มลงทับซ้อนกัน
พื้นดินรอบตัวนางกลายเป็นสีดำด้านจากเถ้าถ่าน อากาศร้อนระอุจนบิดเบี้ยวราวภาพลวงตา
เหยินเฟยยืนอยู่ท่ามกลางกองศพที่ถูกแผดเผา ดวงตาคมงามสะท้อนเปลวไฟสีหมึกอย่างเย็นชา
“หึ? พวกมันก็ไม่เท่าไหร่นี่”
