เวลาคล้อยผ่านไปอย่างเชื่องช้า แสงจากหน้าต่างสูงของห้องโถงใหญ่ค่อย ๆ เปลี่ยนเฉดจากสว่างจ้าเป็นนุ่มนวล ลำแสงทอดยาวลงบนพื้นศิลาเป็นทางสีทองอ่อน ขณะที่เสียงประกาศผลการตรวจสอบเจตจำนงดังสลับกับเสียงฝีเท้าและลมหายใจของเหล่านักเรียนกว่าสองร้อยคน
เกือบครึ่งชั่วโมงล่วงเลยไป
การทดสอบใกล้สิ้นสุดลงทีละขั้น เหลือเพียงชื่อเดียวที่ยังมิได้ถูกเรียก ชื่อซึ่งทุกคนในสถาบันรู้จักดีราวกับเป็นคำเรียกขานแห่งความคาดหวัง
หวงเยี่ยซื่อจื่อ
เด็กหนุ่มผู้เป็นดั่งสมบัติล้ำค่าของสถาบันนักล่ามังกรพื้นฐานแห่งนี้
แม้กระทั่งบรรดาอาจารย์ผู้มากประสบการณ์ก็ยังยอมรับโดยไม่ปิดบัง ว่าศักยภาพและพรสวรรค์ของเขานั้นโดดเด่นเหนือคนวัยเดียวกันอย่างชัดเจน มีสติปัญญาเฉียบแหลม มองสถานการณ์ขาดตั้งแต่วัยเยาว์ ความเข้าใจต่อท่วงท่าการเคลื่อนไหวและจังหวะการโจมตีลึกซึ้งเกินวัย
การต่อสู้มือเปล่าของเขาเป็นสิ่งที่หลายคนต้องยอมรับ แม้ร่างกายจะดูเพรียวบาง แต่ความเร็วและความแม่นยำนั้นกลับเฉียบคมยิ่งกว่าอาวุธ
