จากฝ่ามือนั้น รากไม้สีม่วงขนาดใหญ่พุ่งทะยานออกมาราวกับอสูรโบราณที่ถูกปลดปล่อย เปลือกไม้เรืองแสง กิ่งก้านบิดเกลียวด้วยพลังที่หนาแน่น มันเคลื่อนไหวรวดเร็วเกินกว่าสายตาธรรมดาจะจับทัน
แล้วพุ่งเข้าใส่เครื่องวัดแรงกระแทกอย่างไม่ปรานี
“ปังงงงงงงงงงง—!”
เครื่องวัดแรงกระแทกที่เคยตั้งตระหง่านมั่นคงกลับถูกแรงปะทะจนลอยกระเด็นไปด้านหลัง
รากไม้พิฆาตดาราไม่เพียงกระแทก หากยังแทงทะลุทะลวงอย่างดุดัน
ตัวเครื่องถูกผลักกระแทกเข้าไปติดกับผนังด้านหลังอย่างรุนแรง โครงสร้างภายในเกิดเสียงแตกร้าว ระบบไฟฟ้าส่งเสียงชอร์ตดังเปรี๊ยะๆ ประกายสายฟ้าแลบวาบไปทั่วบริเวณ หน้าจอแสดงผลกระพริบถี่ก่อนดับวูบลงในที่สุด
กลิ่นไหม้จางๆลอยอวลในอากาศ ทำให้หวงเยี่ยยืนแข็งค้างอยู่กับที่ รากไม้สีม่วงสลายกลับเข้าสู่ฝ่ามือของเขาอย่างสงบนิ่ง ทว่าภาพตรงหน้ากลับทำให้ขนทั่วร่างของชายหนุ่มขนลุกซู่โดยไม่รู้ตัว
“นะ.. นี่มัน..”
“เครื่องวัดแรงกระแทกระดับเริ่มต้นถึงกับพังทลายเลยเหรอ?!”
เขากลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก สายตาจับจ้องไปยังเศษชิ้นส่วนที่บิดเบี้ยวติดอยู่ในผนัง
ห้องทดสอบระดับเริ่มต้นถูกออกแบบมาให้รองรับพลังได้สูงสุดเพียงหนึ่งพันกิโลกรัมเท่านั้น
