การปลุกเจตจำนงระดับราชาได้ทำให้ทั้งอาณาเขตเมืองเปี่ยมไปด้วยบรรยากาศที่หนักอึ้ง อากาศที่ควรจะเคลื่อนไหวอย่างอิสระกลับนิ่งสนิทราวกับถูกตรึงไว้ด้วยพลังบางอย่าง ท้องฟ้ายามราตรีซึ่งเคยโปร่งใสภายใต้แสงดาว บัดนี้ถูกครอบงำด้วยรากไม้สีม่วงที่แผ่กิ่งก้าน
รากไม้เหล่านั้นดำรงอยู่ด้วยความน่าเกรงขาม เส้นสายทุกเส้นเปล่งประกายแผ่วลึกดุจโลหิตที่ไหลเวียนอยู่ใต้เปลือกไม้
นักล่ามังกรผู้แข็งแกร่งต่างยืนนิ่งด้วยสายตาเคร่งขรึม
พวกเขารับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าพลังซึ่งกำลังสำแดงตนอยู่นั้นอยู่เหนือระดับทั่วไปโดยสิ้นเชิง
แล้วในที่สุด
รากไม้สีม่วงเหล่านั้นก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า ถอยร่นกลับเข้าสู่หมู่เมฆทีละเส้น ทีละกิ่ง เสมือนราชันย์กำลังหวนคืนสู่บัลลังก์
แสงเรืองรองจางลง หมู่เมฆที่หมุนวนเริ่มแตกตัว แรงกดดันที่เคยหนักหน่วงค่อยๆคลายตัว ปรากฏการณ์ที่สั่นสะเทือนฟ้าดินจางหายไปทีละน้อย จนกระทั่งท้องฟ้ากลับคืนสู่ความมืดค่ำดังเดิม หลงเหลือไว้เพียงความตกตะลึงของผู้คนมากมายนับไม่ถ้วน
เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นเป็นระยะ บางคนยืนตัวแข็ง บางคนยังคงเงยหน้ามองฟ้าอย่างไม่อยากเชื่อ
