หวงเยี่ยซื่อจื่อปล่อยให้ความโกรธแค้นกัดกินหัวใจจนถึงขีดสุด ความเกลียดชังต่อเผ่าพันธุ์มังกรพลุ่งพล่านราวกับเปลวไฟที่ไร้ผู้ควบคุม ทว่าร่างกายที่เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันกลับไม่อาจต้านทานภาระทางอารมณ์นั้นได้ เปลือกตาค่อยๆหนักอึ้งลง ลมหายใจช้าลงโดยไม่รู้ตัว
ในที่สุดตัวเขาก็หลับไป
ทว่าความมืดมิได้สงบ
สติของเขาถูกดึงเข้าสู่ห้วงฝันอันหนักหน่วง ถูกพัดพาเข้าสู่เหตุการณ์ที่ฝังลึกอยู่ในส่วนลึกที่สุดของวิญญาณ
เขายืนอยู่กลางถนนสายหนึ่ง ท้องฟ้าเหนือศีรษะถูกบดบังด้วยเงาขนาดมหึมา
เสียงคำรามสั่นสะเทือนฟ้าดินดังก้องไปทั่วทุกทิศทาง อาคารสูงตระหง่านสั่นไหวราวกับต้นหญ้าในพายุ
จักรพรรดิมังกรอสูรเพลิงปรากฏตัวขึ้นอย่างฉับพลัน
ร่างของมันสูงใหญ่หลายร้อยเมตร ปีกมหึมากางออกบดบังดวงอาทิตย์ เกล็ดสีดำทมิฬสะท้อนแสงเพลิงอย่างน่าสะพรึง อำนาจที่แผ่กระจายออกมาจากทุกอณูของร่างกายมัน ทำให้อากาศรอบด้านหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก
ใบหน้าของมันเปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยันที่มีต่อเหล่าเผ่าพันธุ์มนุษย์ ริมฝีปากแย้มยิ้มอย่างดูแคลน ราวกับสิ่งมีชีวิตเบื้องล่างล้วนไร้ค่า
