ข้อเสนอนั้นชวนให้หวั่นไหว ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือเพียงการล่อลวงในห้วงฝัน
ตัวของหวงเยี่ยซื่อจื่อยังคงเชื่อว่าตนกำลังจมอยู่ในโลกแห่งความฝันที่ไร้ตัวตน
เขาหัวเราะเบาๆอย่างเย็นชา ก่อนจะพยักหน้ารับโดยไม่ลังเล
“ทำได้แน่!”
“ไม่ว่าจะต้องใช้เวลากี่สิบ กี่ร้อย หรือกระทั่งกี่พันปี”
“ตราบใดที่เสียงคำรามของมังกรยังคงอยู่ ข้าหวงเยี่ยซื่อจื่อก็จะไม่มีทางให้อภัยพวกมัน!”
“จะล้างบางพวกมันให้หมด กลืนกินพวกมันให้หมด ให้พวกมันต้องสูญสิ้นไปจากโลกใบนี้!”
เสียงคำรามของเขาดังก้องสะท้อนกลับไปกลับมา บรรยากาศรอบด้านพลันสั่นไหวเล็กน้อย ทำให้เสียงลึกลับเงียบงันไปอีกครั้ง ทว่าในความเงียบนั้นกลับแฝงไว้ด้วยบางสิ่งที่คล้ายรอยยิ้มที่มองไม่เห็น ก่อนที่ในวินาทีต่อมาน้ำเสียงลึกลับจะได้พูดขึ้นอย่างสงบ
“ย่อมได้.. งั้นข้าจะมอบอำนาจแห่งการเติบโตให้กับเจ้า!”
“จงใช้มันเพื่อทำให้ตนเองกลายเป็นนักล่ามังกรที่แข็งแกร่งมากที่สุดซะ!”
“นามของมันคือ..”
“ระบบผู้กลืนกินมังกร!”
