รายงานระบุว่าเขาถูกพบอยู่ใต้ซากอาคารที่พังทลาย ร่างเล็กถูกปกคลุมด้วยเถ้าถ่าน ร่างสั่นระริก นัยน์ตาสีฟ้าสดใสเบิกกว้างไปด้วยความหวาดกลัว จิตใจแทบพังทลาย ประหนึ่งได้พบเห็นฝันร้ายที่ไม่มีผู้ใดเคยคาดคิด
เรื่องราวดังกล่าวถูกถ่ายทอดในชั้นเรียนประวัติศาสตร์สงคราม นักเรียนหลายรุ่นเติบโตมากับภาพของเมืองที่ถูกทำลาย และชื่อของผู้รอดชีวิตเพียงหนึ่งเดียว ไม่มีผู้ใดกล้าล้อเลียนความเจ็บปวดของเขา ไม่มีใครกล้าหัวเราะเยาะอดีตที่เต็มไปด้วยไฟและควันแห่งหายนะ
ในสายตาของพวกเขา หวงเยี่ยเป็นสัญลักษณ์ของการยืนหยัด เป็นเครื่องเตือนใจว่าความโหดร้ายของสงคราม มิได้อยู่ห่างไกลเลยซักนิด
