ท้ายที่สุด แม้จะถูกลดขั้น ก็ยังได้รับตำแหน่งหัวหน้าสาขาอยู่ดี
ไม่ใช่คนที่จะถูกกำจัดได้ง่ายๆ แน่นอน…
“หรือว่า…เซียนดอกเหมยเป็นคนลงมือ?”
“ดูท่าจะไม่ใช่ขอรับ”
“ก็ใช่…เจ้าแก่นั่นจะมีฝีเท้าเร็วปานนั้นได้อย่างไรกัน”
หากเป็นเซียนดอกเหมยในอดีตก็คงน่ากลัวอยู่หรอก แต่ตอนนี้ก็เป็นแค่เสือแก่ที่เขี้ยวหักไปแล้ว
“แม้เป้าหมายหลักของพวกเราจะไม่ใช่ฮวาซานโดยตรง…แต่หมอเทวดานั่นกลับยุ่งยากนัก”
แม้เรื่องที่เกี่ยวกับฮวาซานจะไม่ได้สำคัญมากนัก แต่เขากลับเผลอประเมินชายผู้เป็นหมอเทวดาต่ำเกินไป
นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขาเลือกส่งยาฮยอลจ็อก คนที่โง่เขลาแต่แข็งแกร่งไปจัดการเรื่องทั้งหมด รวมถึงเฝ้าจับตาหมอเทวดาด้วย
คิดว่าคงไม่มีอะไรยุ่งยาก… แต่กลายเป็นว่าคิดผิด
บางที เขาน่าจะส่งยอดฝีมือจากตำหนักหลักไปเองแต่แรกจะดีกว่า
‘ผลลัพธ์คือ…แค่ทำให้พวกมันยิ่งระวังตัวขึ้น’
ตอนแรกเขาคิดจะเปลี่ยนเป้าหมายไปหาแพทย์คนอื่นแทน แต่เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเอาตัวรอดมาได้เลย
สุดท้าย คนที่ยังเหลืออยู่ก็มีเพียง “หมอเทวดา” เท่านั้น…
“แล้ว…พบร่องรอยอะไรบ้างหรือไม่?”
“…ตอนที่กำลังจะเข้าไปตรวจสอบตัวสาขา พวกฮวาซานก็พุ่งเข้ามาก่อนแล้วขอรับ ทำให้เราไม่อาจสำรวจได้ถี่ถ้วนนัก อย่างไรก็ตาม จากที่เห็น ไม่มีร่องรอยการต่อสู้รุนแรง”
พูดให้ชัดก็คือ…สาขาทั้งหมดถูกจัดการด้วยคนเพียงไม่กี่คน หรือไม่ก็แค่คนเดียว และยังเป็นการกวาดล้างในชั่วพริบตา
