แม้ยังไม่ถึงขั้นที่ต้องจับตามองโดยตรง แต่หากเป็นเช่นนั้นจริง อีกไม่นานคงได้กลายเป็นเป้าสายตาแน่นอน
“ตรวจสอบมาให้แน่ชัดโดยเร็วที่สุด”
“รับทราบขอรับ”
“แล้วหมอเทวดาล่ะ…?”
หากหมอเทวดาอยู่ในความคุ้มครองของฮวาซานจริง การลงมือในตอนนี้จะทำให้เกิดปัญหามากมาย
กระนั้นก็ตาม…หมอเทวดาก็เป็นคนที่พวกเขาต้องได้ตัวมาให้ได้
ทางเดียวที่แน่ใจที่สุดคือการที่เจ้าตำหนักลงมือด้วยตนเอง แต่ในเวลานี้ เขายังไม่อาจละจากตำแหน่งได้
“ส่งรากษสไป จงสั่งให้นำตัวกลับมา…เงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้”
“รับคำสั่งขอรับ ข้าจะสั่งให้เคลื่อนตัวทันที”
บุรุษที่รับคำสั่งก้าวถอยหลังอย่างเงียบงัน ร่างของเขากลืนหายเข้าไปในความมืดมิด
เจ้าตำหนักลืมตาขึ้นช้าๆ ดวงเนตรที่ทอประกายเป็นสีม่วงอ่อนฉายแววเย็นยะเยือก กวาดสายตามองลงมายังผู้คนเบื้องล่าง
ภายใต้สายตาที่ชวนขนลุก ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งหลายต่างก้มศีรษะจนสุดตัว ร่างกายสั่นระริกอย่างควบคุมไม่ได้…
‘ใกล้ครบทุกชิ้นแล้ว…อีกเพียงนิดเดียว’
ปลายทางที่เฝ้าฝันถึงนั้น อยู่แค่เพียงไม่กี่ก้าวเบื้องหน้า
ทุกอย่าง—ล้วนเพื่อท้องฟ้าของตนเอง
ในยามที่ม่านหมอกสีดำเริ่มหนาแน่นขึ้นทีละน้อย ชายผู้นั้นหลับตาลงอีกครา
◇◆
เมื่ออีกวันถัดมาผ่านไป ข้าก็สามารถขยับร่างได้เสียที
แม้ยังคงมีความเจ็บปวดบางเบาอยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับความทรมานในช่วงแรกที่ได้สติแล้ว ก็ถือว่าแค่คันยิบๆ เท่านั้น
