กู่หลิงฮวาเริ่มต้นวันใหม่ตั้งแต่เช้าตรู่
เช่นเดียวกับศิษย์ของฮวาซานส่วนใหญ่ ที่ไม่ใช่เพียงตื่นขึ้นพร้อมพระอาทิตย์ขึ้น แต่พวกเขามักจะลุกขึ้นก่อนหน้านั้น เพื่อรอคอยการปรากฏของแสงแรกแห่งวัน
หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อย กู่หลิงฮวาเดินออกจากเรือนอย่างระมัดระวัง เพื่อไม่ให้เกิดเสียงที่อาจทำให้อาจารย์ของนางตื่นขึ้น
โดยปกติแล้ว ช่วงเช้า นางมักจะไปฝึกฝนในป่าข้างเคียง ตักน้ำ หรือทำความสะอาดที่พักอาศัย
แต่วันนี้ต่างออกไป เพราะนางต้องเข้าเมือง
นี่เป็นคำสั่งโดยตรงจากหมอเทวดา
เขาให้เงินมาจำนวนหนึ่ง พร้อมกำชับให้นางไปซื้อสมุนไพรสำหรับปรุงยา
โดยทั่วไป เมื่อเป็นเรื่องการซื้อขายสมุนไพร หากผู้ซื้อยังเยาว์วัย หรือดูไร้ประสบการณ์ ก็มักจะถูกหลอกขายของคุณภาพต่ำ หรือถูกโก่งราคา
แต่ถ้าสวมชุดของสำนักฮวาซานเรื่องราวก็จะแตกต่างออกไป
ไม่เพียงแต่จะไม่มีใครกล้ากลอกราคาหรือให้ของคุณภาพแย่ แต่บางครั้งอาจได้รับสมุนไพรมากกว่าปกติด้วยซ้ำ
ในอำเภอฮวาอึมที่อยู่ภายใต้การดูแลของสำนักฮวาซาน ย่อมไม่มีพ่อค้าโง่เขลาคนใดกล้าเอาเปรียบศิษย์ของพวกเขาแน่
และหมอเทวดาเองก็คงตระหนักถึงเรื่องนี้ดี
กู่หลิงฮวาเดินไปยังร้านขายสมุนไพร พร้อมกับแผ่นกระดาษที่ระบุรายการสมุนไพรที่ต้องการ
หลังจากซื้อของครบแล้ว นางกอดกล่องบรรจุสมุนไพรแน่น แล้วเดินออกจากร้าน
‘กลิ่นมันแรงเกินไปแล้ว…’
