เสียงฝีเท้ากดลงบนพื้นหญ้าแน่นขึ้น
ข้าค่อยๆ ถ่ายเทน้ำหนักจากฝ่าเท้าไปยังข้อเท้า น่อง ต้นขา และเอว
ร่างกายส่วนล่างเป็นศูนย์กลางของพลัง ไม่ว่าจะเป็นกระบี่ หมัด หรือแม้แต่คันธนู ล้วนต้องมีรากฐานที่มั่นคง
มันคือพื้นฐานของทุกศาสตร์วรยุทธยุทธ์
เมื่อจัดสรรพลังจนเป็นที่น่าพอใจ ข้าจึงเริ่มขับเคลื่อนลมปราณ ควบแน่นพลังในร่างกายแล้วปลดปล่อยมันออกมา
ฟู่ม!
เปลวเพลิงปะทุขึ้นห่อหุ้มร่างข้า แต่ข้ากลับระงับมันลงแทบจะในทันที
หากควบคุมพลังเกินความจำเป็น สุดท้ายมันก็ไร้ประโยชน์
เพลิงอัคคีเก้ากงล้อ ค่อยๆหมุนวนภายในร่าง ราวกับกงล้อที่ลุกโชติช่วงเปลวเพลิงที่หมุนเป็นเกลียวเริ่มก่อตัวขึ้นรอบกาย
[ยัง]
เสียงของชินชอลดังขึ้น
ข้าเพิ่มความเร็วของพลังหมุนวน ทำให้ลมปราณไหลเวียนรวดเร็วขึ้น
ฟู่ม!
ข้าสัมผัสได้ถึงพลังลมปราณที่ไหลเวียนออกไปอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงอุณหภูมิของเปลวเพลิงที่ร้อนแรงขึ้น
[ยัง]
เสียงเตือนดังขึ้นเป็นครั้งที่สอง
แม้เปลวเพลิงจะทวีความรุนแรงขึ้น แต่ข้ากลับควบคุมมันให้อยู่ในขอบเขตที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสิ่งรอบตัว
นี่คือการฝึกเพื่อให้ควบแน่นพลังและปลดปล่อยออกมาได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เมื่อถึงจุดที่เปลวเพลิงหมุนวนได้อย่างเสถียร ข้ากลับสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่แตกต่างออกไป
…มันแตะต้องบางสิ่งในร่างกายของข้า
ตันเถียนกลาง
‘…แตะต้องมันได้แล้วหรือ?’
แม้แต่ข้าเองก็รู้สึกเหลือเชื่อ
