บทที่ 51 มังกรกระบี่ดอกเหมย (1)
*แก้คำนะครับ จาก เคล็ดมารเขมือบแก่น เป็น เคล็ดวิชามารดูดกลืนสวรรค์
ตระกูลนัมกุง หนึ่งในเสาหลักที่แข็งแกร่งที่สุดของฝ่ายธรรมะ เป็นตระกูลที่เชี่ยวชาญวิถีแห่งกระบี่โดยแท้ สมกับชื่อเสียงของพวกเขา
พวกเขาเชื่อมั่นว่าการฝึกฝนร่างกาย จิตใจ และพลังลมปราณจนถึงขีดสุด แล้วหลอมรวมทุกสิ่งเข้ากับกระบี่เพียงเล่มเดียว คือหนทางสู่จุดสูงสุดของวิถีแห่งกระบี่
สถานที่แห่งนี้คือศูนย์รวมของเหล่าผู้ฝึกกระบี่ ผู้ที่ไม่เคยหยุดฝึกฝนเพื่อบรรลุขอบเขตอันสูงส่งของกระบี่อย่างแท้จริง
หลักฐานยืนยันถึงความแข็งแกร่งของพวกเขาคือวิชากระบี่ประจำตระกูล เช่นกระบวนท่ากระบี่ราชันย์และกระบวนท่ากระบี่อันเลื่องชื่ออย่างกระบี่นภาไร้ขอบเขต
ตระกูลนี้เคยครองตำแหน่งกระบี่อันดับหนึ่งแห่งใต้หล้า” มาโดยตลอด… จนกระทั่งการปรากฏตัวของวีฮโยกุน
ปัจจุบัน สถานะของพวกเขาสั่นคลอนเล็กน้อย เพราะตำแหน่งกระบี่อันดับหนึ่งแห่งใต้หล้าเป็นของวีฮโยกุนแล้ว
ในขณะเดียวกันนัมกุงชอลชอนหนึ่งในสามจอมปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุทธภพ ได้รับฉายาปราชญ์สวรรค์
แต่แท้จริงแล้ว นั่นไม่ใช่ชื่อที่เขาต้องการ
เขาเคยปรารถนาที่จะครองตำแหน่งกระบี่อันดับหนึ่งและเหยียบย่างขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยกระบี่ของตนเอง… ทว่านามนั้นกลับตกเป็นของวีฮโยกุนแทน
ฉายาปราชญ์สวรรค์ที่เขาได้รับ จึงมิอาจเทียบเคียงกับสิ่งที่เขาใฝ่ฝันมาโดยตลอด