บรรยากาศอึดอัดจนข้ารู้สึกไม่สบายใจ รีบก้าวออกจากจวนทันที
เมื่อออกมาด้านนอก ข้าเห็นมูยอน หนึ่งในผู้ติดตามของข้า ยืนรออยู่
“ข้าได้ยินจากท่านหัวหน้าผู้ดูแล ว่าท่านจะออกไปตลาด”
“อืม คงไม่นาน ข้าจะกลับมาก่อนตะวันตกดินแน่นอน”
“เข้าใจแล้วขอรับ”
มูยอน ไม่ได้ซักถามอะไรเพิ่มเติม แสดงให้เห็นว่าเขาได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีในฐานะองครักษ์
‘น่าสงสารที่ดันต้องมาคอยอารักขาข้าแทน’
หลังจากเดินออกจากจวนมาได้ราวหนึ่งชั่วยาม ข้าก็มาถึงตลาดที่พบกับวีซอลอาครั้งแรก
แม้จะเคยมาที่นี่แล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่ข้ายังไม่คุ้นเคยก็คือ
ความเหนื่อยล้าจากการเดินเพียงเล็กน้อย
ไม่รู้ว่าเพราะร่างกายนี้ฝึกฝนน้อยเกินไปหรือไม่ แต่แค่เดินมาเท่านี้ ข้าก็เริ่มหายใจหนักขึ้น
แม้อยากจะพักสักหน่อย แต่เพราะต้องกลับก่อนตะวันตกดิน ข้าจึงเร่งฝีเท้าต่อไป
ข้าลัดเลาะผ่านฝูงชน เข้าไปในตรอกเล็กๆ
มูยอน แสดงท่าทีเป็นกังวลเกี่ยวกับสถานที่นี้ แต่ไม่ได้ขัดขวางข้า
“เจอแล้ว”
หลังจากเดินวนหาอยู่พักใหญ่ ในที่สุดข้าก็พบอาคารที่มีตราสัญลักษณ์ที่กำลังตามหา
มันเป็นอาคารเก่าโทรมและดูเหมือนจะพังลงมาได้ทุกเมื่อ
แต่ไม่ผิดแน่นี่คือสถานที่ที่ข้ากำลังมองหา
“นึกว่าช่วงเวลานี้จะไม่มีใครอยู่ แต่ดูเหมือนข้าจะคิดมากไปเอง”
“คุณชาย… เหตุใดท่านถึงมาที่นี่กัน?”
“ทำไม? มันดูแปลกงั้นหรือ?”
