บทที่ 27: ภารกิจฉุกเฉิน
ในห้องประชุม เจ้าหน้าที่ตำรวจทยอยมาถึง ในขณะนี้หลายคนนอนไม่พอ แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่ออารมณ์ของพวกเขา เพื่อนร่วมงานยังคงยิ้มแย้ม ทักทาย และแจกบุหรี่ให้กัน
หลินตงเสวี่ยนั่งอยู่มุมห้องและรายงานผลตรวจดีเอ็นเอผ่านแอป WeChat ให้เฉินซือฟัง เฉินซือยังคงไม่ตอบ เธอจึงบ่นว่า “เขาหายไปไหนวะ?!”
ทันใดนั้นห้องประชุมที่เคยเสียงดังก็เงียบลง หลินตงเสวี่ยลุกขึ้นนั่งตัวตรงทันที ปรากฏว่าหลินฉิวปู่เข้ามาแล้ว เขามองไปรอบๆ กลุ่มคนที่อยู่ใต้บังคับบัญชา “ทุกคนมากันครบแล้วใช่ไหม? งั้นเริ่มการประชุมกันเลย!”
หลินฉิวปู่สรุปเบาะแสที่พวกเขามีอยู่ในขณะนี้ หลังจากที่ทีมพิสูจน์หลักฐานได้ทำการประเมินลายนิ้วมือ ดีเอ็นเอ น้ำลาย และรอยเท้าที่พบในที่เกิดเหตุแล้ว พบว่าไม่มีบุคคลภายนอกเกี่ยวข้อง หลินฉิวปู่จึงสรุปว่า “ดูเหมือนว่าฆาตกรจะฉลาดแกมโกงมากและไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้เลย นี่เป็นการยืนยันได้ว่าพวกเขามีความผิดจริงและอยู่ในแวดวงความสัมพันธ์ส่วนตัวของผู้ตาย”
ซู่เสี่ยวตงยกมือขึ้น “ฆาตกรต้องใช้กาว 502 ปิดรอยนิ้วมือแน่ๆ! เราไปตรวจสอบได้”
หลินตงเสวี่ยคิดในใจว่า เขายังคงยึดเรื่องนี้อยู่อีกเหรอ!
เจ้าหน้าที่ตำรวจอาวุโสผู้มากประสบการณ์โต้กลับทันทีว่า “มันไม่มีประโยชน์ที่จะสืบสวนหากมีเพียงรอยนิ้วมือที่เปื้อนกาว 502 กาว 502 ไม่สามารถใช้เป็นหลักฐานในศาลได้ และมันเสียเวลาเปล่า”
“อ๋อ เข้าใจแล้ว” ซูเสี่ยวตงชนกำแ
