่มีนะครับ ความนิยมของคงเหวินเต๋อค่อนข้างดีทีเดียว ถึงจะมีเพื่อนร่วมงานสักคนสองคนที่เขาไม่ค่อยลงรอยด้วย แต่ก็คงไม่ถึงขั้นฆ่ากันตายหรอก!”
หลินตงเสวี่ยจึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนาและถามว่า “คุณบอกว่าคงเหวินเต๋อทำประกันชีวิตให้ครอบครัว สถานการณ์เป็นอย่างไรคะ?”
“ประกันภัยเหรอ? เราทำงานให้กับบริษัทประกันภัย การซื้อประกันภัยให้ตัวเองเป็นเรื่องปกติ บางเดือนคุณอาจทำงานได้ไม่ดี คุณก็ต้องซื้อประกันภัยให้ตัวเองเพื่อเพิ่มยอดขาย นี่เป็นเรื่องปกติ ตัวอย่างเช่น ฉันซื้อกรมธรรม์ให้ทั้งครอบครัว”
หลินตงเสวี่ยจ้องมองซู่เสี่ยวตงที่ตกตะลึง “ตอนนี้เธอไม่มีอะไรจะพูดแล้วใช่ไหม คิดว่าตัวเองฉลาดนักหนา!”
หลินตงเสวี่ยถามต่อว่า “เรายังต้องการทราบว่าทำไมเขาถึงเป็นหนี้มากมายขนาดนี้”
“นี่…” คุณป้าอยากจะเริ่มพูด แต่ก็หยุดตัวเองไว้
“ถ้าคุณไม่รู้ เราจะไปถามคนอื่น” ซู่เสี่ยวตงลุกขึ้นยืนแล้ว
“เขายักยอกเงินของบริษัท!” คุณป้าให้การขึ้นมาอย่างกระทันหัน
ทั้งสองนั่งลงอีกครั้ง และหลินตงเสวี่ยถามด้วยความประหลาดใจว่า “อะไรนะ!? ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก?”
“ฉันเพิ่งนึกออก!” คุณป้ายิ้มอย่างอึดอัด การแสดงของเธอนั้นแย่จริงๆ แม้แต่หลินตงเสวี่ยก็ยังมองออก อีกฝ่ายต้องรู้แล้วว่าคงเหวินเต๋อตายไปแล้ว ในด้านหนึ่งเธอรู้สึกกลัว ในอีกด้านหนึ่งเธอกังวลว่าพวกเขาจะกล่าวหาเธอ ดังนั้นเธอจึงไม่พูดอะไร
ด้วยเหตุนี้ สมมติฐานโดยไม่ได้ตั้งใจของซู่เสี่ยวตงเกี่ยวกับค
