ามขุ่นมัวของม่านตา ผมเคยอ่านหนังสือเกี่ยวกับนิติเวชมาบ้าง จึงพอมีความเข้าใจอยู่บ้าง”
หลินฉิวปู่เหงื่อแตกพลั่ก หมอนี่มีความรู้ซ่อนอยู่จริงๆ เขาจึงท้าทายว่า “จากข้อมูลแค่นี้ คุณสรุปไม่ได้หรอกว่าคนรู้จักเป็นคนก่อเหตุ!”
“ศพชายที่อยู่หน้าห้องน้ำ ถูกทุบตีจากด้านหลังด้วยฝาปิดถังเก็บน้ำของโถส้วม จากลักษณะที่ศพล้มลง อาจสรุปผิดไปว่าฆาตกรซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำ…”
“คุณกำลังบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม?”
“ถูกต้อง คุณเห็นโถส้วมข้างในไหม มีปัสสาวะที่ยังไม่ได้ล้างออก ไม่ว่าจะเป็นฆาตกรหรือผู้ตาย มันก็พิสูจน์ได้ว่าสมมติฐานนี้ไม่เป็นความจริง ฆาตกรและเจ้าของบ้านที่เป็นผู้ชายอาจกำลังคุยกันอยู่หน้าห้องน้ำ ฆาตกรน่าจะฆ่าเจ้าของบ้านตอนที่เขาไม่ทันมอง”
หลินฉิวปู่ส่งสัญญาณให้ลูกน้องว่า “ไปดูสิ!”
ลูกน้องมองดูแล้วก็ยืนยันว่า “ในโถส้วมมีปัสสาวะอยู่จริง ๆ”
หลินฉิวปู่กัดริมฝีปาก เขาพลาดพลั้งมองข้ามรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ นี้ไปได้อย่างไร ปล่อยให้คนๆ นี้ฉวยโอกาสได้ เขาถามว่า “มีอะไรจะเพิ่มเติมอีกไหม?”
“ประเด็นสำคัญที่สุดคือ เครื่องมือที่ฆาตกรใช้ฆ่าทุกคนล้วนมาจากบ้านหลังนี้ เขาไม่ได้นำอาวุธของตัวเองมาด้วย จึงอนุมานได้ว่า เมื่อฆาตกรเข้ามาในบ้าน มีความเป็นไปได้สูงที่เขาไม่มีเจตนาที่จะฆ่าใคร ยังมีรายละเอียดอีกอย่างหนึ่ง ในครัวมีซุปหวานเห็ดหูหนูขาวหม้อใหญ่ ในห้องนอนของหญิงชรามีชามหนึ่งใบ และมีชามอีกสี่ใบในอ่างล้างจาน สิ่ง
