ับมาทำหน้าเคร่งขรึมแบบกัปตันอีกครั้ง “เราค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลัง”
เมื่อเห็นเช่นนั้น เฉินซือก็ยิ้ม หลินฉิวปู่พูดอย่างอึดอัดว่า “คุณหัวเราะอะไร?”
“เปล่าเลย ฉันคิดว่ากัปตันหลินกำลังจะทดสอบฉันซะอีก? ปรากฏว่าเป็นแบบนี้ซะงั้น โอเค ฉันสัญญา!”
“ถอนตัวไม่ได้!”
“แต่ในเมื่อคุณต้องการกำหนดเงื่อนไข ผมก็ต้องการเช่นกัน”
“บอกฉันมาสิ”
“ถ้าเหตุผลของผมสมเหตุสมผล คุณต้องอนุญาตให้ผมมีส่วนร่วมในคดีนี้ แบ่งปันข้อมูลและความคืบหน้าทั้งหมดกับผม และให้การสนับสนุนจากตำรวจเมื่อจำเป็น แน่นอน ผมจะไม่ทำอะไรเกินเลยจนทำให้คุณเดือดร้อน ผมจะทำอย่างดีที่สุดเพื่อช่วยคลี่คลายคดีนี้”
“เป็นไปไม่ได้!” หลินฉิวปู่แทบจะกรีดร้อง “คุณเป็นแค่คนขับรถ ในโลกไหนกันที่คุณจะเข้าไปเกี่ยวข้องกับคดีนี้ได้ นี่มันผิดจรรยาบรรณตำรวจ!”
“รหัสต่างๆ ถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์ แล้วตำรวจไม่จ้างที่ปรึกษาหรืออย่างไร?”
“ที่ปรึกษา? คุณคิดจริงๆ เหรอว่าตำรวจหลายพันนายในหลงอันจะคลี่คลายคดีเองไม่ได้? ยิ่งกว่านั้น คุณไม่มีเอกสารประจำตัวที่เกี่ยวข้องด้วยซ้ำ คุณจะใช้เอกสารอะไรมาสืบสวนได้ล่ะ?”
เฉินซือเหลือบมองหลินตงเสวี่ยแล้วยิ้ม “ผมไม่ต้องการเอกสารใดๆ ตราบใดที่ผมเป็นหุ้นส่วนของเธอ”
