นเรื่องความรัก ถ้าคุณไม่พยายามต่อไป คุณจะหาคนที่ใช่เจอได้อย่างไรด้วยการลองผิดลองถูก คุณเห็นด้วยไหม?”
“โอ้ ไม่นะ อย่าแสร้งทำเป็นปรมาจารย์แห่งความรักเลย!” หลินตงเสวี่ยพูดอย่างดูถูก “ว่าแต่ ทำไมเธอถึงพูดว่า ‘อย่าคิดว่าผู้หญิงทุกคนในโลกเป็นแม่ของเธอ’ ล่ะ? เธอกำลังตำหนิเขาอยู่เหรอ?”
“เขาเป็นเด็กติดแม่ ดูไม่ออกเหรอ?”
“อะไร!?”
“คุณไม่สังเกตเหรอ? เสื้อผ้าของเขาสะอาดมาก มีผ้าเช็ดหน้าใส่กระเป๋าเสื้อ และเพิ่งตัดผมมาไม่นาน แต่เคราของเขาไม่ได้โกนมาอย่างน้อยสองวันแล้ว ฟันก็ไม่สะอาด และข้อมือก็สกปรกเล็กน้อย เขายังอ้วนไปหน่อย ซึ่งบ่งบอกว่าเขาไม่ใช่คนที่ใส่ใจเรื่องการดูแลตัวเองเป็นพิเศษ เขาคงเป็นคนที่ถูกป้อนอาหารที่บ้านและมีคนซักผ้าให้ นอกจากนี้ การกระทำโดยไม่รู้ตัวของเขายังเผยให้เห็นว่าคนๆ นี้ไม่เคยรับผิดชอบต่อการกระทำของตัวเองตั้งแต่ยังเด็ก เมื่ออีกฝ่ายปฏิเสธ เขาก็จะใช้มาตรการรุนแรง จากการสังเกตข้างต้น เขาควรจะอาศัยอยู่กับญาติเพศตรงข้าม ดังนั้นผมจึงสรุปได้ว่าคนๆ นี้เป็นเด็กเอาแต่ใจ!” เฉินซือวิเคราะห์อย่างมั่นใจ
หลินตงเสวี่ยตกตะลึงเมื่อได้ฟังคำอธิบายอย่างละเอียดของเขา ในขณะนั้นเอง เธอก็ได้รับโทรศัพท์จากป้าของเธอ “เสวี่ยเสวี่ย เธอไม่พอใจเสี่ยวหลี่เหรอ?”
หลินตงเสวี่ยคิดถึงความรวดเร็วที่ชายคนนั้นรายงานเหตุการณ์ให้แม่สื่อทราบ ชายคนนี้ช่างเป็นคนดีจริง ๆ หลินตงเสวี่ยจึงชวนคุยเบา ๆ เพื่อเอาใจป้าของเธอ “ป
