นเก้าอี้ ดวงตาของเธอเหลือบมองไปมาไม่หยุด หลินตงเสวี่ยกำลังจะหยิบกุญแจมือออกมา แต่เฉินซือก็ทำท่าทางห้ามเธอไว้
เฉินซือกำลังรออย่างเงียบๆ เมื่อจู่ๆ เกาเสี่ยวฮุยก็เปลี่ยนบุคลิกราวกับเป็นคนละคน เธอขบฟันและเงยหน้าขึ้นมอง “ยัยสารเลวนั่นสมควรตาย! มันแย่งแฟนฉันไป!”
เฉินซือแสดงความสนใจ เขาจึงดึงเก้าอี้ออกมานั่งลง แล้วถามว่า “คุณก็เล่นเกมนี้ด้วยเหรอ?”
“ฉันกับเฉินจุนเจอกันในเกม และเราคุยกันเรื่องสารพัดเรื่อง ต่อมาเขาชวนฉันมาเจอกัน ฉันไม่เคยมีประสบการณ์เจอคนรู้จักทางอินเทอร์เน็ตมาก่อน เลยพาเกวเมิ่งซิงไปด้วยเผื่อไว้ก่อน ฉันเสียใจกับการตัดสินใจนั้นไปจนตายเลยล่ะ ครั้งแรกที่เจอกัน เฉินจุนมาตรงเวลา เกวเมิ่งซิงกับฉันแอบดูเขาอยู่ห่างๆ ฉันพอใจกับเขามากและกำลังเตรียมตัวจะไปพบ แต่เกวเมิ่งซิง ยัยตัวแสบ จู่ๆ ก็บอกว่าปวดท้องแล้วก็ลากฉันออกไป”
“ไม่กี่วันต่อมา ฉันเตรียมตัวที่จะไปพบตามที่พลาดไป ฉันกลับเข้าไปในเกมเพื่อพบกับเฉินจุน แต่เขาบอกว่าเขาได้พบฉันตัวเป็นๆ แล้ว ตอนนั้นฉันถึงเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด และไปเผชิญหน้ากับกู่เมิ่งซิง เธอโกหกตั้งแต่แรก แต่สุดท้ายก็โกหกต่อไปไม่ไหวและบอกความจริงกับฉัน เธอเลือกเฉินจุนเป็นเป้าหมาย แสร้งทำเป็นฉัน และโกหกว่าเธอคือตัวละครของฉัน สิ่งที่ทำให้ฉันโกรธยิ่งกว่าคือพวกเขานอนด้วยกัน!”
“ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเพื่อนสนิทของฉันจะแย่งแฟนฉันไป ไม่สิ จริงๆ แล้วฉันน่าจะรู้และคิดเรื่องนี้มา