ผู้คนที่มุงดูอยู่ต่างมีความรู้สึกซับซ้อน ทว่ากู้หย่วนกลับกำลังลอบทอดถอนใจอยู่เงียบๆ
แค่ศิษย์สายในยังร้ายกาจถึงเพียงนี้ แล้วระดับมู่หรงอู๋ซวง ตลอดจนศิษย์สืบทอดอย่างฉู่เหอ จะมีไม้ตายร้ายกาจปานใดกัน?
แล้วถ้าเป็นเมล็ดพันธุ์ระดับหยวนเสินที่หลอมรวมจินตานระดับหนึ่งอย่างหลี่ฉางเซิงเล่า? จะมีพลังวิเศษที่น่าสะพรึงกลัวขนาดไหน?!
ตัวเขาก็นับว่ามีไม้ตายอยู่พอตัว แต่หากพูดกันตามตรงแล้ว ในโลกหล้านี้ยังมีบุคคลที่ร้ายกาจอยู่อีกมากมายนับไม่ถ้วน เขายังคงห่างชั้นอยู่อีกไกลนัก…
……
“การประลองเดิมพันครั้งนี้ ข้าเป็นฝ่ายแพ้ ข้าพูดคำไหนคำนั้น จิตวิญญาณโอสถตัวนี้ ศิษย์น้องรับไว้ให้ดีก็แล้วกัน…”
หลิวซินจวินฝืนยันกายลุกขึ้น โคจรลมปราณแท้จริงเพื่อระงับอาการบาดเจ็บอย่างยากลำบาก จากนั้นก็หยิบขวดหยกใบเมื่อครู่ออกมา แล้วโยนส่งให้กู้หย่วน
กู้หย่วนส่งจิตสัมผัสเข้าไปตรวจสอบ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดพลาด จึงประสานมือคารวะ
“ขอบคุณศิษย์พี่”
กล่าวจบ เขาก็ไม่สนใจสีหน้าอันซับซ้อนของอีกฝ่าย เดินตรงเข้าไปหานักพรตเฮ่อหลิง
“ท่านอาจารย์!”
“ทำได้ดีมาก”
นักพรตเฮ่อหลิงพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มกว้าง
