างไรก็ตาม หวางเฉินแสดงความเห็นว่า “เจิ้นเอ๋อ ดูสิ คนหนึ่งเล่นเป็นตำรวจร้าย อีกคนเล่นเป็นตำรวจดี การแสดงก็ค่อนข้างดีไม่ใช่เหรอ?”
“ฮ่าฮ่าฮ่า!”
ทำให้คนจำนวนมากหัวเราะออกมา
การแสดงออกของชายชราผมขาวและจ้าวไห่หมิงเป็นไปตามที่หวางเฉินอธิบายไว้ ซึ่งค่อนข้างจะตลก
“ฉันขอถามชื่ออันทรงเกียรติของคุณได้ไหม?”
ในขณะนี้ ชายวัยกลางคนก้าวไปข้างหน้าของหวางเฉิน ปิดกั้นมุมมองของจ้าวไห่หมิง และถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “เจ้ามีความแค้นต่อภูเขาชิงเฟิงของเราหรือไม่?”
“ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องภูเขาชิงเฟิงเลย”
หวางเฉินหยิบชามไวน์ขึ้นมาและตอบอย่างใจเย็นว่า “ข้าจะไม่ทำให้คนอื่นขุ่นเคือง เว้นเสียแต่พวกเขาจะทำข้าขุ่นเคือง ถ้าเจ้าหาเรื่องก็อย่าบ่นว่าเสียหน้า”
ประกายอันดุร้ายฉายวาบในดวงตาของชายวัยกลางคน และเขากำหมัดแน่นทันทีและคว้าหวางเฉินด้วยความเร็วแสง
ก่อนที่กรงเล็บอินทรีของเขาจะสัมผัสหวางเฉินได้ เขาก็ถูกฟ้าผ่าและบินถอยหลังทันที
ก่อนอื่น เขาได้พบกับ Zhao Haiming ซึ่งตั้งตัวไม่ทัน จากนั้นเขาก็ล้มลงไปพร้อมกับกลุ่มผู้ติดตาม!
กองทัพก็พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง
ทุกคนที่อยู่ที่นั่น ยกเว้นหวางเจิ้นเจิ้น ไม่มีใครเห็นชัดเจนว่าหวางเฉินเคลื่อนไหวอย่างไร
แต่พวกเขาแน่ใจว่าหวางเฉินเป็นปรมาจารย์ที่พวกเขาไม่สามารถล่วงเกินได้อย่างแน่นอน!
ชายชราผมขาวซึ่งไม่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์นี้จ้องมองด้วยความไม่เชื่อและพูดตะกุกตะกักว่า “อาจารย์ให
