กูลเย่และหวาง
เกิดความไม่สงบภายในตัวเมือง
อย่างไรก็ตามไม่มีใครกล้าก่อปัญหาในเวลานี้ เนื่องจากทหารรักษาการณ์ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีจำนวนหนึ่งพันนายภายใต้การควบคุมของหวางเฉินสามารถดับไฟใดๆ ได้อย่างง่ายดาย
ภายใต้สถานการณ์เหล่านี้ Ye Xiangming ได้จัดทีมย้ายถิ่นฐานพร้อมๆ กับการขายทรัพย์สินของเขาไปด้วย
แม้แต่ตำแหน่งอย่างเป็นทางการของผู้พิพากษาประจำมณฑลและผู้ช่วยมณฑลก็ยังระบุไว้ในรายการขายของเขา!
แม้ว่าทุกคนจะรู้ว่าหลังจากที่ทั้งสองครอบครัวจากไปแล้ว เขตชิงอันก็ไม่มีบุคคลที่มีอำนาจในการดูแลอีกต่อไป และความปลอดภัยในอนาคตก็ตกอยู่ในปัญหาที่ร้ายแรง
แต่ก็ยังมีคนทะเยอทะยานบางคนที่ต้องการใช้ประโยชน์จากสถานการณ์อยู่เสมอ
เย่เซียงหมิงไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร ตราบใดที่พวกเขาจ่ายราคาได้ เขาก็จะขายทุกอย่าง
แม้ว่าการลดราคาครั้งใหญ่เช่นนี้จะต้องมีส่วนลดมากมายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ก็ยังสามารถคืนทุนได้เป็นจำนวนมากในท้ายที่สุด
ภายหลังจากความวุ่นวายเกือบสามเดือน ผู้คนจากชิงอันกว่า 50,000 คนได้ติดตามเย่เซียงหมิงและหวางเฉิน และภายใต้การคุ้มครองของทหารชั้นยอด 1,000 นายและกองกำลังท้องถิ่น 2,000 นาย พวกเขาก็เริ่มอพยพไปยังจังหวัดหยุนเจ๋อ
ถ้าพูดตามตรงแล้ว ทั้งสองคนไม่คาดคิดว่าจะมีคนติดตามพวกเขามากขนาดนี้
สำหรับประชาชนทั่วไปในระดับล่างของสังคม ที่ดินและบ้านเรือนถือเป็นเส้นชีวิตของพวกเขา และพวกเขามักไม่เต็ม
