ภายในเต็นท์บัญชาการกลางของกองทัพผิงเทียน ทุกคนที่อยู่ที่นั่นต่างมีสีหน้าไม่เชื่ออย่างสิ้นเชิง
แม้แต่หลี่จื่อหลี่ กษัตริย์แห่งผิงเทียน ยังไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง!
นี่คือฐานที่มั่นหลักของกองกำลังนับหมื่น นอกจากหลี่ จื่อลี่แล้ว ยังมีนายพลของเขาอีกหลายนาย ซึ่งแต่ละคนล้วนทรงพลังไม่แพ้ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ชั้นยอด
แม้ว่าจะมีการรักษาความปลอดภัยของทั้งภายในและภายนอกอย่างเข้มงวด แต่เหล่านักรบผู้ทรงพลังและกล้าหาญเหล่านี้ก็ไม่สามารถตรวจจับการแทรกซึมของคนจากภายนอกได้
รู้สึกเหมือนโดนตบหน้าแรงๆ เจ็บแสบ!
จู่ๆ หลี่ จื่อลี่ก็ลุกขึ้นยืน จ้องมองชายแต่งกายเรียบง่ายที่ปรากฏตัวอยู่หน้าทางเข้าเต็นท์ในเวลาที่ไม่ทราบแน่ชัด ดวงตาของเขาเผยให้เห็นแววตาอันน่าสะพรึงกลัว: “ฉันขอถามได้ไหมว่าคุณเป็นใคร?”
เจ้าหน้าที่ที่อยู่รอบๆ ตัวเขาก็ยืนขึ้นเช่นกัน มือของพวกเขามีเส้นเลือดปูดโปน และจับอาวุธของพวกเขาไว้
บรรยากาศภายในเต็นท์จู่ๆ ก็เกิดความตึงเครียดและเป็นศัตรู!
ชายในชุดธรรมดายิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “คุณกำลังพูดถึงฉัน แต่คุณไม่รู้ว่าฉันเป็นใครเหรอ?”
ลมหายใจของหลี่จื่อหลี่สะดุด และเขาถามช้าๆ ว่า “คุณคือหวางเฉิน ผู้พิพากษาของมณฑลชิงอันใช่ไหม”
หวางเฉินพยักหน้า: “ถูกต้องแล้ว”
ใบหน้าของหลี่จื่อหลี่ซีดเผือด และเขาพูดไม่ออกชั่วขณะหนึ่ง
ในขณะนี้ ความรู้สึกของเขาไม่อาจบรรยายได้: ความโกรธ ความประหลาดใจ ความหงุดหงิด และความกลัวเล็
