ือเรื่องรัฐบาลกับหวางเฉินด้วย
หวางเฉินไม่ได้ไปทำงานที่สำนักงานรัฐบาลมณฑลติดต่อกันนานกว่าสิบวัน แม้ว่าเรื่องนี้จะไม่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานปกติของสำนักงาน แต่หลายสิ่งที่ควรจะเป็นหน้าที่ของเขากลับถูกปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเย่เซียงหมิง ซึ่งทำให้ผู้พิพากษามณฑลเกิดความกังวลอย่างมาก
“หลี่ จื่อหลี่ ราชาแห่งผิงเทียน กลับมาแล้ว”
ในห้องทำงาน เย่เซียงหมิงกล่าวกับหวังเฉินด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “ประชาชนในมณฑลฉางอี้กำลังตื่นตระหนก กังวลว่าผู้นำกบฏผู้นี้จะก่อความวุ่นวายอีกครั้ง รัฐบาลมณฑลได้ส่งทหารม้าชั้นยอดไปล้อมและปราบปรามเขาแล้ว”
หลี่ จื่อลี่ คือราชาแห่งผิงเทียนใช่ไหม?
หัวใจของหวางเฉินสั่นไหวเล็กน้อย
เขาไม่ได้ยินชื่อนั้นมานานแล้ว
ย้อนกลับไปในสมัยนั้น หลี่ จื่อลี่ กษัตริย์แห่งผิงเทียน ได้เริ่มก่อกบฏในเขตซานไถ โดยระดมกองทัพโจรจำนวนนับหมื่นคนเข้าโจมตีเมืองและเขตต่างๆ ทำให้เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ในเขตปกครองชางอี้
จากนั้นเขาประสบความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับในเขตชิงอัน
หลังจากล้มเหลวในการยึดเมืองชิงอัน กองทัพผิงเทียนก็หนีไปยังเมืองอื่นๆ ในจังหวัดและก่อปัญหาต่อไป
ต่อมา โจรเหล่านั้นถูกกองทัพจักรวรรดิกวาดล้าง พวกมันจึงกระจัดกระจายและหลบหนีไป หลี่ จื่อลี่ กษัตริย์แห่งผิงเทียน ก็หายตัวไปเช่นกัน และกลายเป็นอาชญากรที่ถูกหมายจับ
โดยไม่คาดคิด ชายคนนี้ที่เก่งเรื่องการกบฏกลับวิ่งหนีกลับมายังจังหวัดชางยี่
“มีข่าวม