ผู้บำเพ็ญเพียรทุกคนที่อยู่ในรัศมีนี้ ต่างรู้สึกได้ถึงผิวหนังที่ตึงเปรี๊ยะ เจ็บปวดแปลบปลาบไปทั่วสรรพางค์กาย ราวกับถูกใบมีดที่เผาจนแดงฉานกรีดลงบนร่างจนเกิดเป็นรอยแผลเลือดซิบๆ ทั้งเจ็บปวด ทั้งแสบร้อน ซ้ำยังมาพร้อมกับความรู้สึกชาหนึบ
พวกเขาถึงกับไม่กล้าแม้แต่จะมองดาบนี้ตรงๆ
ส่วนผู้ที่มีระดับการบำเพ็ญเพียรต่ำต้อยอย่างหนิวโหย่วเต๋อและเซี่ยซิ่วเสวี่ย ยิ่งถึงกับกรีดร้องออกมา บนร่างปรากฏรอยดาบเล็กๆ ขึ้นมาหลายสาย เลือดสีแดงฉานไหลอาบไปทั่วร่าง
โชคดีที่ซาหลัวเซิงสาดแสงวิญญาณสายหนึ่งเข้าปกป้องพวกเขาทั้งสองเอาไว้ พร้อมทั้งคว้าตัวทั้งคู่ถอยร่นออกไปอีกหลายร้อยจั้ง ถึงได้รอดพ้นจากอันตรายมาได้
มิเช่นนั้น ลำพังแค่คลื่นตกค้างจากเจตจำนงดาบ ก็สามารถหั่นร่างของพวกเขาทั้งสองให้ขาดวิ่นได้อย่างง่ายดาย
ขนาดแค่คลื่นตกค้าง ยังร้ายกาจถึงเพียงนี้
สำหรับกู้หย่วนที่รับการโจมตีเข้าไปเต็มๆ ยิ่งสัมผัสได้ว่า จิตสังหาร จิตพยาบาท จิตมาร ปราณพิษ ปราณดุร้าย ปราณหยิน ปราณภูตผี และปราณอันมืดมิดชั่วร้ายทั้งมวลในฟ้าดิน ล้วนถูกดาบของหลิวซินจวินชักนำและหลอมรวมเข้าด้วยกัน จนกลายเป็นประกายดาบที่ดุร้าย ชั่วช้า และมารร้ายที่สุด!
