ใจเล็กน้อย จากนั้นจึงวางหนังสือลง ลุกขึ้น และเดินไปที่ขอบหน้าต่าง
เขาผลักประตูและหน้าต่างเปิดออก มองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน และเห็นพระจันทร์สว่างขึ้นบนท้องฟ้า
ทุกวันนี้ผู้คนไม่ได้เห็นดวงจันทร์ในสมัยโบราณ แต่ดวงจันทร์ในปัจจุบันเคยส่องแสงบนตัวผู้คนในสมัยโบราณ ผู้คนในสมัยโบราณและปัจจุบันเปรียบเสมือนสายน้ำที่ไหลริน พวกเราทุกคนต่างมองดูดวงจันทร์ที่สว่างไสวดวงเดียวกัน!
แสงจันทร์อันเย็นยะเยือกฉายลงบนหวางเฉิน ราวกับห่อหุ้มเขาไว้ด้วยชั้นน้ำแข็งสีเงิน
ความทรงจำนับไม่ถ้วนที่ถูกปิดผนึกไว้ลึกๆ ในจิตวิญญาณของเขาปรากฏขึ้นในใจของหวางเฉินทันที
เขายืนอยู่ตรงนั้นเป็นเวลานาน ดูเหมือนกำลังจมอยู่กับความคิด
