“โบสถ์ยาราเหรอ?”
แวมไพร์ชราส่งรอยยิ้มเยาะเย้ย แต่ใบหน้าของเขามีแต่ผิวหนังและไม่มีเนื้อ ทำให้เขาดูชั่วร้ายอย่างยิ่ง
คิดว่าเขาไม่รู้หรอ?
“ผมชื่อแม็กนัส คอนน์ หนุ่มน้อย จงจำชื่อนี้ไว้ให้ดี!”
สายตาของแวมไพร์ที่จ้องมองโรนันเปลี่ยนไปอย่างแปลกประหลาด เผยให้เห็นถึงความปรารถนาอันโลภมาก
“ฉันจะมอบความเป็นนิรันดร์ให้แก่คุณ!”
ปัง! ปัง! ปัง!
โรนันตอบโต้ด้วยกระสุนปืน
คราวนี้เขาเปลี่ยนไปใช้ “เรนเจอร์” ที่มีอัตราการยิงที่เร็วขึ้น และยิงกระสุนแร่แปรธาตุ 6 นัดติดต่อกันอย่างรวดเร็ว
แต่กระสุนทั้งหมดถูกยิงออกไป!
ขณะที่โรนันกำลังเคลื่อนไหว แม็กนัส คอนน์ก็ยกแขนขวาขึ้นทันที ปิดหน้าด้วยเสื้อคลุมสีดำที่เขาสวมอยู่ และกลายเป็นกลุ่มควันดำทันที
มันหายไปในพริบตาโดยไม่เหลือร่องรอย!
สายตาของโรนันเริ่มแหลมคมขึ้น
แวมไพร์ตนนี้คือศัตรูที่แข็งแกร่งที่สุดที่โรแนนเคยเผชิญมา เขาไม่รู้ว่ามันมีความสามารถอะไรบ้าง แต่เห็นได้ชัดว่ามันไม่มีทางเอาชนะได้ง่ายๆ
ด้วยการสะบัดข้อมือ โรนันก็ยิงกระสุนที่หมดออกจากแม็กกาซีนของ “เรนเจอร์” จนหมด และดีดนิ้วหัวแม่มือซ้ายอย่างรวดเร็วเพื่อโหลดกระสุนชุดใหม่
ชั่วพริบตาต่อมา เขาก็หันไปมองทางขวาและถอยหลังไปหลายก้าว
แสงสีดำพุ่งผ่านจุดเดิมของโรนันในทันที
จากนั้นร่างของแม็กนัส คอนน์ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
แวมไพร์ผู้ทรงพลังซึ่งพลาดการโจมตีไป ก็ได้ส่งยิ้มแปลกๆ ให้กับโรนัน จากนั้นก็ยกแขนขึ้นและเปิดเสื้อคลุมออ
