ช่วงเวลาสั้นๆ
มอร์เฟียส เมนเด็ตก็รู้ดีว่าโรแนนคงไม่ยอมให้เวลาเขาได้พักฟื้น เขานอนราบลงบนพื้น หอบหายใจ จ้องมองโรแนนด้วยสายตาดุร้าย “ฆ่าฉัน!”
คำพูดไม่กี่คำนั้นถูกบีบออกมาจากฟันของเขา
“ตอนนี้เราคุยกันดีๆ ได้หรือยัง?”
โรนันนั่งยองๆ ลงข้างๆ เขาแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ฉันบอกไปแล้วว่าฉันไม่มีความตั้งใจที่จะเป็นศัตรูของคุณ ฉันแค่ต้องการรู้ว่าใครบางคนอยู่ที่ไหน”
มอร์เฟียส เมนเดต เงียบอยู่
โรนันเคยพูดเรื่องเดียวกันนี้มาก่อน แต่เขาคิดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ
เมื่อฟังตอนนี้ ก็มีเรื่องขบขันที่อธิบายไม่ถูก เพราะในขณะนี้ โรแนนไม่จำเป็นต้องโกหกเขาอีกต่อไป
อารมณ์ที่เรียกว่า “ความเสียใจ” เติบโตขึ้นในหัวใจของมอร์เฟียส เมนเดต กัดกินหัวใจของเขาเหมือนกับงูพิษ
เขาหัวเราะอย่างเศร้าสร้อยและพูดว่า “ไปลงนรกซะ!”
หัวหน้าแก๊งสูญเสียความหวังทั้งหมดและไม่ต้องการให้โรนันได้สิ่งที่เขาต้องการ
เขาอยากจะยั่วอีกฝ่ายและฆ่าตัวตายเสียมากกว่า!
“จริงๆ แล้วมันง่ายมากเลยนะ ถ้าคุณอยากตาย”
โรนันพูดอย่างใจเย็น “แต่ถ้าคุณไม่อยากให้ภรรยาของคุณ คนรับใช้ของคุณ และลูกๆ อีกสิบสองคนถูกฝังไปพร้อมกับคุณ ก็ให้คำตอบที่ชัดเจนกับฉันสิ”
“ถ้าจำไม่ผิด ลูกชายคนโตของคุณทำงานที่ศาลากลางใช่มั้ยครับ เขาเป็นหนุ่มอนาคตไกลมากเลยนะ”
มอร์เฟียส เมนเดต์ เงียบลงอีกครั้ง
เขาไม่กลัวความตาย แต่กลัวว่าการตายของเขาจะไร้ความหมายและจะนำความเดือดร้อนมาสู่ครอบครัวของเขาด
