“สุภาพบุรุษทั้งหลาย ขอแนะนำให้รู้จักครับ”
ที่สถานีตำรวจที่สี่ของเขตโอลด์ฮาร์เบอร์ จ่าสิบเอกฟอร์ด แฮมิลตัน แนะนำเจ้าหน้าที่ตำรวจอย่างเรียบเฉยว่า “ผมรองจ่าสิบเอกโรนัน เรย์มอนด์ นักศึกษาฝึกงานของสถานีตำรวจเรา ยินดีต้อนรับทุกท่านครับ”
เจ้าหน้าที่ตำรวจในโถงสถานีตำรวจต่างมองหน้ากันด้วยความสับสน จนกระทั่งหัวหน้าตำรวจขมวดคิ้วและแสดงอาการหงุดหงิด จากนั้นทุกคนก็ตื่นขึ้นราวกับฝันและปรบมือแสดงความยินดี
แต่เสียงปรบมือกลับมีน้อยและดูเหมือนเป็นเพียงพิธีการเท่านั้น
เหตุผลนั้นง่ายมาก นายอำเภอฟอร์ดดูเย็นชามาก และเห็นได้ชัดว่าไม่มีความรู้สึกดีๆ ต่อรองนายอำเภอฝึกหัดคนใหม่เลย ใครจะแสดงออกถึงความกระตือรือร้นได้ล่ะ
นอกจากนี้ โรนันยังดูเด็กมาก และเขาดูเหมือนเด็กประเภทที่มีอำนาจและร่ำรวยที่เข้ามาที่สถานีตำรวจเพื่อสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเอง
เจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนายมีความคิดเห็นล่วงหน้าและเกิดความรังเกียจโรนันโดยสัญชาตญาณ
โรแนนไม่สนใจความเฉยเมยของนายอำเภอหรือท่าทีที่เอาแต่ใจของเจ้าหน้าที่ เขายิ้มและกล่าวว่า “ขอบคุณทุกคนครับ ผมหวังว่าคุณจะให้คำแนะนำผมมากขึ้นในอนาคต”
เมื่อเขารายงานตัวที่สถานีตำรวจที่สี่ในตอนเช้า เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าฟอร์ด แฮมิลตันรังเกียจและไม่ชอบเขา
ทั้งสองไม่เคยพบกันมาก่อนและนี่เป็นการพบกันครั้งแรกของพวกเขาในวันนี้ ดังนั้นทัศนคติของอีกฝ่ายจึงน่าสนใจมาก
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการเป็นรองนายอำเภอฝึกห
